Sunday, December 23, 2007

habet, peractum est...

which means "He's had it, it's all over." I'm taking a break, guys and girls and will be back the first sunday after New Year. But I will not let you go gently in that good night, you will rage, rage against the dying of the light with an extra Silly Shit.


Yes, indeed it's been a while, and that's because it took a daunting amount of work to produce one, so I revamped the bitch, cut her up from limb to limb, took out all of her organs and pumped her full of my lovely baster. Yay, I'm full off Christmassy spirit.


Oh, disclaimer, Lebbercherrie-productions does NOT endorse the smoking of drugs.
So happy holidays, and remember, if you can still hold on to the floor, you're not drunk.

Wednesday, December 19, 2007

DeepFried

Wat leest mijn lodderig oog in mijn mailbox?

"
The Deep Fried strip officially returns this week with a gruesomely perverse new story, "Scent of a Pancake". The strip will also be updating twice weekly, Mondays and Wednesdays. Stop watching those dancing kitty videos and wander down the Internet's dark alley!
JaSoN
www.whatisdeepfried.com"

Driewerf hoera!

Monday, December 17, 2007

Lanfeust van wordt misschien ooit nog eens gepubliceerd

Wat leest mijn lodderig oog in de nieuwsbrief van de stripspeciaalzaak?

Troy-update
(15 december)

Terwijl wij nog wachten tot de rechten vrijkomen op Lanfeust van de Sterren zodat een andere uitgever ermee aan de slag kan of tot Talent het alsnog zelf vertaalt, gaat de serie uiteraard gewoon door in het Frans. Ondertussen zijn er in die taal sinds december 2007 zeven albums verschenen. Er is al lang nagedacht over een derde cyclus, getiteld Lanfeust de Syxte (Lanfeust van Syxte).
Zoals gewoonlijk zal deze cyclus geen acht delen tellen, maar slechts vier. De intrige gaat back to the basics, ook de manier van vertellen, die veel simpeler zal zijn. Lanfeust en compagnie zullen in deze cyclus terugkeren naar Troy, de planeet waar het allemaal begon. Het eerste album is gepland voor december 2009 bij Soleil.
Hoe het allemaal écht begon, konden we al min of meer lezen in de spin-off Veroveraars van Troy door Ciro Tota en Arleston. Het tweede deel heeft flink wat vertraging opgelopen, maar in mei 2008 zou het album alsnog verschijnen.
Dany is trouwens klaar met zijn werk aan het one-shot in de spin-off Legendes van Troy (zie afbeelding) over drie krijgsters. Te verschijnen in 2008, eerst en vooral in het Frans.

Eigenlijk schandalig dat Lanfeust niet verder vertaald wordt. Er is al veel (digitale) inkt gevloeid over Uitgeverij Talent en ik durf niet zeggen dat ik het uitgeverswezen genoeg ken om er een mening over na te houden, maar ik kan wel zeggen dat ik me als stripliefhebber door hen ferm bij mijn kloten gepakt voel. Een degelijke strip, die internationaal een kassucces is, maar in je eigen moerstaal maar gedeeltelijk vertaald wordt, een mens zou van minder neerslachtig worden.

Waarom hem dan niet in het Frans lezen? Ja, kan ik doen. Net zoals iedereen, dan moet hij zelfs niet meer vertaald worden, en moet hij hier zelfs niet meer uitgebracht worden. Kopen we hem lekker in Frankrijk. Kan onze gehele stripindustrie zich toespitsen op Kiekeboe.

...mumble mumble...

Sunday, December 16, 2007

Staking


Het moest er eens van komen. De puriteinen zijn zelfs doorgedrongen in Chateau Lebbercherrie. Mijn werkvolk heeft de werkvloer verlaten, de machines geblokkeerd en een piket opgezet aan de ingang. Zelfs de blote-tetten-isator-machine is geblokkeerd!
Blijkbaar is mijn werkvolk niet akkoord met de rollen die hen toebedeeld worden.
Geen cartoon dus. De onderhandelingen zullen hard zijn.

Sunday, December 09, 2007

Euhm...

wat moet ik zeggen? Het is een héél vettige cartoon, ja. Maar ik vind ze ook heel grappig. Als u er aanstoot aan neemt,...dikke pech!
Laat ik het mijn eerbetoon aan Eric Schreurs noemen, de man die ons Joop Klepzeiker en anderen schonk. Niemand kan een stront zo grappig tekenen als die man.

Sunday, December 02, 2007

Communicatie en RIP

The news of the day: Evil Knievel died. Of illness. And although I can hardly say I knew the guy, I once was an 8 year old with a BMX. Which means Evil Knievel was GOD. Hey, the guy jumped distances longer than I can run without having to catch my breath (yes, I'm a fat-ass)! So I couldn't let the opportunity slip by without some sort of sign of respect. A twisted and sick sign of respect, ok, I admit. I'm a twisted and sick son-of-a-bitch. So?

I always thought he would go in an stunt horribly gone wrong. He proved me wrong. May he rest in peace.

The other cartoon is a valley-girl conversation. Speaking of valley-girls, anybody know what happened to Deep Dark Indelible Green?





Sunday, November 25, 2007

Money, it's a crime...

Wat koopt een mens tegenwoordig nog voor € 20? Of beter gezegd, voor € 20.94? Verrassend veel, zo blijkt. Toch als je naar de beste stripwinkel ter wereld gaat.

Zo koop je daar 2 nagelnieuwe strips, namelijk Sam 9 (eindelijk een eerste druk Sam in de collectie!)











een nieuwe Konvooi,













en dankzij hun uitstekende keuze tweedehandsstrips een in perfecte staat verkerende Nicky Saxx (en dan nog in eerste druk!)













en twee Dixie Roads (ook in perfecte staat EN in eerste druk!). Hierdoor heb ik drie van de vier Dixie Roads in eerste druk. Which is nice.












én als bonus een Biebel die betere tijden gezien heeft (een herdruk met een gekreukte pagina die me niet was opgevallen bij aankoop, wat schade aan de kaft). Maar wegens het anarchistische karakter van de reeks verhoogt dit enkel de charme.













En wat koop je tegenwoordig in het veilinghuis Drouot in Parijs op een grote stripveiling? Een olieverfschilderij door Rosinski van Thorgal met een geschatte waarde van, hou u vast: 45.000 euro! En hoe ziet een olieverfschilderij van € 45.000 er uit? Zo ziet een olieverfschilderij van € 45.000 er uit:









....€ 45.000! Ik ben er nog niet goed van...

Alzheimer


Deze cartoon is ter ere van alle motorrijders, of ze nu Alzheimer hebben of niet, of gewoonweg vergeetachtig zijn. (He Jörgen?)
Deze cartoon is deze ochtend snel snel ingekleurd en afgewerkt, wegens huiselijke drukte.
Bon, dan ga ik nu ontbijten.

Tuesday, November 20, 2007

Such a small budget, so many comics!

• Konvooi 8: De Menselijke Natuur (Philippe Buchet + Jean David Morvan) > Net nu deel 10 met de nodige luister (een uitgave met dvd) is verschenen in het Frans dicht Arboris wat nauwer het gat met de vertaling van deel 8. In dit deel heeft Nävis het moeilijk. De begrafenis van haar vriend Mackel-loos grijpt haar zwaar aan en het kost haar duidelijk moeite niet in huilen uit te barsten. Vanaf de plechtigheid hult ze ze zich in stilzwijgen, maar iedereen voelt dat ze ergens op zit te broeden. De magister waarschuwt haar geen dingen te doen die tegen de wet ingaan, maar zelfs hij krijgt geen antwoord. Na een korte verdwijning besluit Nävis haar plan kenbaar te maken: zij wil haar eigen ras opzoeken in de hoop dat de daar vreedzaam en zonder dood en verderf zal kunnen leven. Haar vrienden Bobo en Snivel besluiten haar te vergezellen op een reis waarvan de afloop onzeker zal zijn.

• De Heldendaden van Poison Ivy 2: Vliegende Tijgerinnen (Philippe Berthet + Yann) > Verkleed als nonnen maken we in het gezelschap van de WOW-vrouwen (eigenlijk een soort X-Men) een stukje van de Tweede Wereldoorlog in de Pacific mee. Yann lardeert het verhaal met knipoogjes naar de geschiedenis, fillms en andere strips, bijvoorbeeld naar Sonny Tuckson uit Buck Danny. Geestig.

• Sam 9: Dubbel en Dwars (Jan Bosschaert + Marc Legendre) > Wat hebben we hier naar uitgekeken! Sam 8 verscheen in 1999. De jaren daarna werd het idee geopperd om Sam eventueel verder te zetten door een andere tekenaar omdat Jan Bosschaert er sowieso toch geen tijd voor had. Toen kon er nog geëxperimenteerd worden in het ondertussen opgeheven Suske & Wiske weekblad. Dirk Michiels probeerde het verdienstelijk met het kortverhaal Romantiek op het Water. Lees er meer over in dit
interview uit 2005 van Peter D'Herdt met Marc Legendre. Maar niets gaat boven het origineel van Bosschaert. Enn u is het zover. In de garage en het leventje van Sam is er weinig veranderd. Daar komt verandering in met de komst van rallyrijder Rob Haaks, een oude vriend van Sams baas. Hij roept hulp in voor zijn volgende rally en dat klinkt als vroemvroem-muziek in Sams oren. Maar er is een addertje onder het gras in de fraaie gedaante van Annemoon Kwikstaart, Robs co-pilote, blond, volgens het cliché ook dom en een professioneel lingeriemodel. Zij is zowat de levende tegenstelling van Sam. Liever zit zij naast Rob tijdens de race om aan de actie deel te nemen. Komt daarbij dat Annemoon geen band van een stuurwiel kan onderscheiden en niet houdt van modderspatten op haar kledij. Gaandeweg zullen de dames nochtans ontdekken dat ze meer gemeen hebben dan je op het eerste zicht zou denken... Op deel 10 zal je minder lang moeten wachten. In april verschijnt namelijk Aan de Grond waarover je meer kan lezen op deze nieuwspagina.

• Ythaq 3: Het Geluid van de Sterren (Adrien Floch + Christophe Arleston) (HC) > HC-versie in beperkte — en snel uitverkochte! — oplage. De softcovereditie verschijnt binnenkort. Met dit derde deel schiet Uitgeverij L goed op om de achterstand met de Franse edities weg te werken. In juni 2007 verscheen deel 4 in het Frans. Ondertussen leren de ruimteschipbreukelingen de planeet Ythaq steeds beter kennen. Ze constateren dat de Galaxy-Jumper, die eeuwenlang onder een stad is begraven, nog gewoon kan starten. En 't wordt tijd ook, want de markgravin en de wrede, raadselachtige Dhokas heeft het op hen gemunt. Bovendien wordt duidelijk dat er nog meer schipbreukelingen zijn.

En dan vergeet ik er waarschijnlijk nog een paar, en dan zijn er ook nog de tweedehandse strips, en de reeksen die ik nog niet compleet heb... zucht. L'embarras du choix, zekerst?

Bron: de Striepclub

Sunday, November 18, 2007

Muziek

Als je zoals ik je jeugd doorgebracht hebt in één van de duizenden kleine gemeentes die België rijk is, dan leer je het verenigingsleven redelijk goed kennen. De Chiro, de meisjesgidsen, de fanfare, de basketploeg, de turnkring, noem maar op. Allemaal verenigingen waar jonge meisjes lustig aan meedoen, en die dan, ook opnieuw typisch, elk jaar een fuif organiseren. Zo kan het dus dat een avontuurlijke jongeman de gehele houtblazerssectie van de plaatselijke fanfare afwerkt, waardoor uit onderlinge jaloezie die sectie het vertikt om nog tesamen te spelen, waardoor de fanfare zwaar in de problemen geraakt. Lachen! Enkel bij de damesvoetbalploeg pakte deze aanpak niet. Vreemd.

Tuesday, November 13, 2007

Silly Shit Disclaimer and Silly Shit # 1




















Silly Shit is a work of fiction. Nevertheless, it is strongly based on my own experiences in college. Some characters are based on real existing people, some are not. Some stories did happen, some didn't. Some happened in the exact same way as presented here. Some have been changed. I took the freedom to change stories, characters and dialogue to form a better plot. Some people will recognise themselves. Some will not. Some may recognise other people. If you do, good for you, but keep it to yourself.
Silly Shit works on two levels. One is for those in the know, and one is for those who don't.


Some stories, storylines and people are ommitted from Silly Shit. True, some of them might be funny, but some of them are hurtful as well. Yes, during those three years I've been a lying sack of shit, at times. I lost some friends and I broke some hearts, at times. I have hurt people's feelings, at times, and some people didn't deserve that treatment, so I'm not about to add insult to injury. Just to be clear. You wouldn't want your ex-girlfriend ridiculing you on the internet together with a bunch of strangers, now would you?

Yes, the protagonist looks like me, talks like me, walks like me. It isn't me. It is a representation of myself as in how I tell this story. Remember, Silly Shit is a work of fiction. Silly Shit represents how I experienced the story, how I remember it. True, it might not be true 'an sich', and I can predict the chronology will be fucked up. That's because I have a really bad memory and because it has been derived from my own personal experience. Silly Shit is in English. Why? So it's more international. Silly Shit takes place in Belgium. Why? Because it happened there.

Silly Shit is succeptible to change. Silly Shit is my first webcomic, and I have absolutely no experience with such a large project.


Silly Shit is silly shit. It isn't necessarily funny, although I aim to, it's just .... silly. Silly Shit looks static and as if I cut and paste my characters on a different background every time. Silly Shit is just created that way. It saves me a lot of time, it makes sure you get your Silly Shit in time. Silly Shit will appear at random times. And remember, Silly Shit is a work of fiction.

Saturday, November 10, 2007

Wist je...

dat deze cartoon oorspronkelijk geen titel had?
dat het testpubliek de noodzaak ervan duidelijk maakte?
dat er überhaupt een testpubliek is?
dat dat testpubliek mijn vrouwtje is?
dat in Aalst geen Sint Nicolaas langskomt?
dat in Aalst Sint-Maarten langskomt?
dat hij langskomt op 11 november?
dat 11 november volgende zondag is?
dat dat morgen is?
dat Lebbercherrie in Aalst woont?
dat Lebbercherrie twee zonen heeft?
dat deze zondag geheel in het teken staat van de hebzucht van deze twee zonen?
dat deze cartoon daarom een dag vroeger gepubliceerd wordt?
Ten wetjet na!

Wednesday, November 07, 2007

Stripbespreking: Ik, Jolan


Aandachtige lezers zullen het zich al afgevraagd hebben: "Waar blijft Lebber zijn bespreking van de nieuwe Thorgal?"

Wel, ik zou redenen kunnen geven, maar dan zou ik liegen. Ik ben gewoon lui geweest.

En de strip verdient dit niet. Thorgal lééft weer.

Van Hamme (de vorige scenarist) bleef maar wroeten in het stervende karkas van wat ooit een grootse reeks was, maar heeft uiteindelijk de fakkel doorgegeven aan Sente.

Nu moet het gezegd; Van Hamme hééft bewezen dat hij scenarios kan schrijven. Wie "Voorbij de schaduwen" (edit: De Schaduwen Voorbij) kan lezen zonder een krop in de keel te krijgen, heeft geen hart. Maar het scherp was van de snee, het vet was van de soep, het schaap was de preut af.

Rosinski kon het blijkbaar ook niet veel meer schelen, en dat zag men. Passie werd bandwerk, inspiratie werd vervangen door haastwerk.

Maar nu is Thorgal terug. Of beter gezegd; de reeks Thorgal is terug. Want het hoofdpersonage wordt nevenpersonage en Jolan, de zoon van, neemt de zware last van protagonist op de nog frêle schouders. Sente bewees reeds met "De wraak van Graaf Skarbek" dat hij uitstekend kan samenwerken met Rosinski en hier bevestigt hij.

Het scenario schopt kont, Rosinski tekent en schildert als vanouds op torenhoog niveau, en de reeks heeft de muffe schimmelgeur van eentje die op sterven na dood is ingeruild voor het lavendelaroma van grote verwachtingen.

Thorgal is dood, leve Thorgel!

Sunday, November 04, 2007

Reality-soap


Het lijkt alsof alle zenders tegenwoordig niets anders uitzenden dan realitysoaps: het leven zoals het is in het kinderziekenhuis, het leven zoals het is op de luchthaven, het leven zoals het is in de Tupperwarefabriek, het leven zoals het is hier, het leven zoals het is daar, de Planckaerts, De Pfaffs, De Van Wantens, De Wellens, het houdt niet op. Alsof alles wat we uitscheiden, gepureerd wordt en er weer terug in wordt gepompt.
Als ik het leven zoals het is wil zien, dan heb ik geen voice-over nodig, noch een regisseur, noch product placement. Af en toe een vleugje ondertiteling sla ik niet af, but that's it.
Translation: Reality-soap; The Morgue
"It's fuckin' dead in here!"

Tuesday, October 30, 2007

Sunday, October 28, 2007

Sterrenbeeld


"Oh, ja, jij bent duidelijk een boogschutter, dat merk ik zo. Neen, Suzy en Waldo passen niet bij elkaar, zij is een stier en hij is een weegschaal, dat gaaaat niet, man, doe niet zo gek. Oh, ik ben gek op maagden! Hahahaha!"
Bullshit! Sterrenbeelden zijn arbitrair afgesproken vormen met bizarre namen, dus dat wil zeggen dat ik er ook een kan, mag en moet maken. Deze noem ik "Cock-and-balls"!
Wie zei er dat je origineel moet zijn als cartoonist? Nog nooit van Jim Davis gehoord zeker?

Sunday, October 21, 2007

Bizarre comics


Sinds mensenheugnis (of is het mensenheugenis?) ben ik geïnteresseerd in het bizarre, het afwijkende, het abnormale. Kijk ook maar naar mijn vrienden, en effe in mijn stripcatalogus op volgende titel-termen "Hitler" ,"slut" en "Merlina". Hoe bizarrer, hoe liever. En als ik ze niet vind, dan teken ik ze toch wel zellef zekerst. Deze toon was ook een goeie Photoshop-oefening, met dank aan de tutorials van Les McClaine. Die eenvoudigweg fantastisch zijn. En als u me nu wil excuseren, ik moet nog mijn kleren gaan aandoen...

Thursday, October 18, 2007

Stripnieuws!

Wat leest mijn lodderig oog in de nieuwsbrief van de Stripspeciaalzaak?

Komt binnenkort uit:

• Sam 7: Naar Pruttelaar (Jan Bosschaert + Marc Legendre) (herdruk) > Herdruk met nieuwe coverlay-out en backcover als aanloop naar een nieuw deel dat weldra verschijnt.


Oh joepie, joepie, joepie, een nieuwe Bosschaert-Legendre uitgave! (Maakt vreugdedansje)


• Suske en Wiske 297: De Joviale Gille (Studio Vandersteen) > De nieuwe coverlay-out was even wennen, maar als we de deccenialange traditie buiten beschouwing laten, moeten we toch toegeven dat het er nu moderner uitziet en minder omsloten. Bij onze Waalse buren wordt dit weekend trouwens een euvel goedgemaakt. De Belgische Saint-Michel-prijzen zijn de oudste stripprijzen van Europa en werden voor het eerst uitgereikt in 1971. Op het palmares ontbreekt echter de naam van Willy Vandersteen terwijl Hergé, Franquin, Jacobs en Uderzo in hun carrière wel bekroond zijn geweest. De organisatie wil dat nu goedmaken op de zesde editie van het Stripfestival van Brussel.

Zeg nu nog eens dat er geen België is. Vlaamse en Waalse striptalenten worden (h)erkend over de taalgrenzen heen!

Sunday, October 14, 2007

Kamperen


...is iets aparts. Zeker op een festival, waar honderden zatte pubers hun sexuele frustraties uitschreeuwen. Maar niets menselijks is ons vreemd hier te Chateau Lebbercherrie. Dus we zijn niet geheel zonder schuld.
Misschien komende week een kort verslagje over FACTS. Misschien. Als ge braaf zijt.

Tuesday, October 09, 2007

Librarything

About 90 per cent of the collection has been added (what an ordeal), so I'm throwing it to the proverbial lions. You can access the database by clicking on the thingummy in the upper right corner. All suggestions, remarks or corrections are welcome. You can use the comments or email me at lebbercherrie@hotmail.com . Let me know what you think of it. Seriously.

Tuesday, October 02, 2007

Beste Dokter

vergeef me dat ik u schrijf in plaats van u te bezoeken, maar omstandigheden houden mij thuis bezig; of beter verhinderen mij om u te bezoeken. Het zit namelijk zo: op uw aanraden om meer fysieke inspanningen te verrichten, heb ik mij een loopband gekocht. U kent dit wel, zo'n rupsband die machinaal in beweging komt, en zodoende kan ik thuis binnenblijven, lopen, en Doritos eten tegelijkertijd.

Laat dit nu net zijn wat ik aan het doen was. Het was regenachtig buiten, en aangezien mijn niet onaanzienlijk lichaam van vierhonderd kilo nogal op de lachspieren van de mensen werkt als ik over straat loop, prefereer ik de beslotenheid van mijn eigen woning om te trainen. Na mijn derde zak Dorito's en mijn vierde zakje frietvet, besloot ik de machine eens te testen. Gewapend met twee stukken chocolade zette ik mij in beweging. Nodeloos om te zeggen dat mijn vingers, kin en gezicht de heerlijke glans en korrel hadden van een gezonde mens ( ok, ja ze waren wat vettig, plakkerig en groezelig). Waarschijnlijk heeft dit bijgedragen tot mijn huidige toestand. Met mijn dikke worstevingertje duwde ik op het knopje met het logootje van een schildpad erop, en BOEM; een explosie. Was het het vet dat de zekering deed doorbranden, heb ik te hard geduwd? Wie zal het zeggen?

De machine begon onmiddellijk aan een rotvaart gas te geven, en mijn veters geraakten gestrikt in de katrollen en wieltjes van dit toch wel moordzuchtige tuig. Ik kwam onzacht in aanraking met de grond, waardoor het plafond van mijn onderbuurman openscheurde, en ik pardoes in zijn collectie lijmpotjes terechtkwam (de man bouwt modelvliegtuigjes) als de spreekwoordelijke drol in het zwembad van de springplank van vier meter hoog.

De vloer van mijn onderbuurman, die tevens dienst doet als plafond van diens onderbuurman, wat een toeval, begaf het. Luid vloekend stortte mijn lichaam weder neer, ditmaal in een glazen pronkkast vol swarofskikristallen figuurtjes. Om maar niet te zeggen dat ik een beetje pijn had.

Ik geloof dat ik toen het bewustzijn verloren heb. Ik werd wakker in de nok van de Boccaccio. Ik werd vernederd, misbruikt en bespot als glitterbal. Nog steeds kan ik mij niet buiten begeven, aangezien iedereen in een omtrek van drie kilometer eigenlijk een lasbril zou moeten dragen, om niet verblind te worden.

Ik stel u geheel verantwoordelijk, en u zal spoedig van mijn advocaten horen.

Gegroet,

een vertwijfelde Steenbok

Sunday, September 30, 2007

Heb ik iets tegen eendjes?


Niet specifiek, maar vind ze wel grappig. Steven Seagull vind ik ook grappig, in tegenstelling tot Seagal. Die trouwens ooit getrouwd was met Kelly Lebrock (Zimbobs tienerfantasie-vrouw). Katey Sagal laat me warm noch koud, hoewel ze volgens mij wel een competente actrice is.
Genoeg Sagalekkes, was gisteren op een feest en de quote van de nacht was wel : "Pasta oep, want tentje Matille (88) wiltj den lambada dansen"

Monday, September 24, 2007

Ch-ch-ch-changes

Since I have been writing more and more about comics and the collecting of comics lately, I have been thinking about expanding this here blog. With a catalogue. A catalogue of my ever expanding collection of comics. Not only for bragging and boasting. ( Well, ok, some bragging involved, true.) It's for reference as well. When one starts the nasty habit of collecting, one tends to forget what one has already in his collection. I'm not talking about that ever so hard to find super rare comic, but some of the more mundane series. Often they'll have confusing nummerotations and parallel series. And for the love of god, who can keep track of the ever changing career choices of artists and writers? Therefor, a catalogue. A tool for me, an extra for you.

I also intend to review once in a while a comic, just for fun. But only when I believe I have something to say on the subject.

Does this mean the end of the cartoons? No. Hell no. Let me put it this way; the cartoons are a certainty, the comics are dependable of my mood and time.

So, when I'm finished constructing my virtual library (with thanks to Occy for his advice in the matter) you will be able to browse through them. But be careful, don't break any softcover-spines, and leave alone the dedicated ones, and oooh, don't this and aaah don't that...

Saturday, September 22, 2007

Wat zit er op de i-pod van...


Mannekes, zondag zit ik een hele dag op het circuit van zolder, in de zetels van de Michel Vallaint Club met een drankje, aan het stuur van een Opel Antara Enjoy 2.0 Diesel 150 pk aan het offroaden (de 225 pk was al volzet) en als het gegund zou zijn in de passagierszetel van een Lotus. En dat allemaal dankzij Kristof, mijn zus haar vriend. Toffe gast he?
Dus post ik vandaag.

Friday, September 21, 2007

Review Storm: "de navel van de dubbele god" or "the navel of the double god"

Where to begin...

First of all, since my mom bought me "The last fighter" in the early nineties I've been smitten by Don Lawrence's artwork. So Romano Molenaar had some pretty big boots to fill when he took over the series. More so, because I wouldn't stand for hasty sloppy plagiarism. Neither one of the fans, as has been proven by the sales figures of the spin-off "Kronieken van de tussentijd". (actually spin-off is too much credit, let's call it by its name; a turd)

Did Molenaar deliver? Yes. Did he overdo it? Hmmm, slightly. I can't shake off the feeling that there isn't enough space on each page. Lawrence wasn't only a great artist, he knew how to let the artwork breathe. Yes there were a lot of details, but one could take his time to discover them, often missing them for quite some time, overlooking them. Molenaars details scream for attention, battle for it.

In his defense I have to say that "The navel of the double god" is a far better comic then "The Armageddon traveller", but that was a particular weak one. Also like the fact that Nomad for the second time in the series takes a more prominent role then the vain muscled sidekick we have come to love and cherish, "The return of the red prince" being the first one (which is also noticeable for a for a stark naked cast. Especially Ember. For several pages. Not that she's prone to wear much else but a belt and a necklace). And the fact that Molenaar has included some references to other Storm comics for those who can spot them.

Molenaar penciled Storm and Ember perfectly, Boforce has apparently been working out some more, but Nomad.... I don't know. His face seems to give Molenaar some difficulties.

The text balloons aren't always in sync with the lay-out as well.

Perhaps these are some growing pains. Do not forget the big boots.

Overall, a great Storm comic. As good as "Vandaahl the destroyer" or "The slayer of Eriban"? No, but better then most of them. Molenaar passed the test and I'm looking forward to the next one.

Sunday, September 16, 2007

Geheimen


Niet veel tijd voor uitleg, de toon spreekt voor zichzelf. Vanavond meer uitleg.
Ok, vanavond werd de volgende dag, maar beloofd is beloofd. Deze cartoon is vanzelf ontstaan rond de tekening. Er rees wel een klein probleempje bij het benoemen van de pornoster, want blijkbaar zijn alle sterren die ik zo direct kan opnoemen (Asia Carrera, Jenna Jameson, Chasey Laine en Traci Lords) ook al allemaal een dagje ouder geworden. What can I say? Ik ben geen puber meer. Gelukkig is er nog steeds Wikipedia, waar je zelfs de pornosterren getalogeerd op haarkleur terugvindt. Vandaar Sylvia Saint. Ik heb nog nooit een enkele film van haar gezien. Maar wel van Asia Carrera, Jenna Jameson,....

Saturday, September 15, 2007

Animated Storm

The PG version: http://www.youtube.com/watch?v=djqoi-qDa0A

The R version: http://www.youtube.com/watch?v=pfchMzXM92g

Apparantly, the new Storm is out for sale right now! But I haven't bought it yet. So as soon as possible, a review by yours truly.

Thursday, September 13, 2007

Henry Rollins

I have to admit, I'm slightly obsessed with Henry Rollins. He's never falling-down-on-the-floor-clutching-your-groin-caus-you're-gonna-piss-your-pants-funny, but always entertaining, always correct and always 100 per cent sincere. Plus when a man with biceps the size of your head talks to you, you listen. Especially when he was in Black Flag. Let's hear his opinion on dating and reading:

http://www.youtube.com/watch?v=W9S5-EB8dR8

If you are interested in Henry Rollins, I suggest you look into his letters to celebrities on youtube as well (it's easy, keywords: Henry Rollins and letters)

Wednesday, September 12, 2007

FACTS 2007

Oh boy! Let's hope I'll be able to make it this year.

Goede tijden, slechte tijden.

Een goed cartoonist, of laat ons zeggen, een vooruitziend cartoonist, zorgt voor een reserve aan cartoons. Bij onvoorziene omstandigheden zoals ziekte, writer's block of kater pleurt hij gewoonweg een van zijn reserves te grabbel, en pakt zijn sores van dat moment aan.

Tot voor kort was ik niet zo'n cartoonist. Ik was het soort dat de ochtend van zijn deadline wanhopig staat te klungelen aan zijn p.c. om toch maar iets gepubliceerd te krijgen. Daarbovenop heb ik recent een zwaar geval van writer's block te verhapstukken gehad, waardoor ik zefs al mijn oude ideeën er door gejaagd had. Geen aangenaam gevoel. Steeds vreesde ik de deadline en begon te zweten als een otter. Just like old times.

Tot voor kort, inderdaad. Nu heb ik de laatste dagen een aantal cartoons getekend waar ik zeer tevreden over ben, zelf één of twee waar ik fier op ben.

Nu overvalt me echter een ander soort angst; wat als ... iemand anders hetzelfde idee krijgt en het eerder dan mij publiceert? Het is niet zo'n bizarre gedachte hoor, vraag maar aan deze jongen. Ooit hebben wij tesamen een hele reeks cartoons getekend over moslima's en smurfen, en Lectrr deed nadien hetzelfde. Maar hij heeft eerder gepubliceerd dan wij, heeft ons niet geplagieerd (hoe kon hij, ze waren nooit gepubliceerd) dus verdient hij alle eer. Meer nog, ik vind het een puik cartoonist en zijn vestimentaire keuzes steun ik. Ja, ook ik draag occasioneel in het dagelijks leven Hawaï-hemden. Iets op tegen?

Daarboven ben ik ook een aandachtshoer. Yup, ik geef het toe. Een blog, een groot bakkes, altijd de grappigen willen uithangen; de basispsychologie leert mij dat ik bovenal door iedereen graag gezien wil worden. Geen slecht gezelschap, er zijn er nog zo. Maar ik zit dus op een hele hoop funny shit die ik zo snel mogelijk wil publiceren om me te laten bewierroken.

Is er een oplossing voor? Neen. Gewoon voortdoen als anders. Elke zondag posten, en mijn aandachtshoereren temperen. En stoppen met zagen. Er zijn ergere dingen in de wereld.

Saturday, September 08, 2007

Tuesday, September 04, 2007

Preview Storm 23

http://www.storm.nl/verhaal23_preview.html

Yummy! Heb enkel naar het artwork gekeken, en heel rap dan nog, want wil de verrassing ook nog wat uitstellen tot ik hem in mijn handen heb.

Monday, September 03, 2007

Harry Potter en de woeste sabeltandtijger.


Not that my cartoon has anything to do with Harry Potter, but apparantly if you link that Hogwarthpunk to something, it attracts a lot more attention. So here goes: Dumbledore, secret chamber, sorting hat, Ford Anglia, and euhhhh,.....(that's about all I know 'bout it, sorry)
Vertaling: Prehistorisch terrorisme. "Wat probeert hij in godsnaam te bewijzen?" "Geen idee, hij zei iets over zichzelf opblazen!"
Oh, and, this cartoon was for last sunday. Next one, next sunday. Or "how Captain Obvious saves the day"!

Sunday, August 26, 2007

The Dark Tower Comic

En wat leest mijn lodderig oog nu op de site van de stripspeciaalzaak?



"Ook alweer zo lang geleden, in oktober en november 2006, schreven we een eerste keer over de afgeleide verstripping van Stephen Kings The Dark Tower, een cyclus van zeven boeken dat verspreid over vijfentwintig jaar verscheen waarvan het laatste in 2004. De cyclus wordt wel eens bestempeld als zijn magnum opus en gaat over Roland Deschain die in een wereld vol oude techologie en dodelijke nieuwe magie op zoek is naar de Donkere Toren. De comicadaptatie wordt begin 2008 door Uitgeverij L als De Donkere Toren vertaald. De eerste bundeling, De Jonge Jaren van de Scherpschutter, telt 192 pagina's. In deze afgeleide gaat het over de belevenissen van de jonge jaren van Roland waarnaar in de boeken slechts wordt verwezen. Tekenaar van dienst is Jae Lee (WildCATS, Hellschock). Het verhaal is bedacht door King himself in samenwerking met King-kenner Robin Furth. Peter David werkte het uit tot een volwaardig scenario. Zijn carrière omspant nagenoeg twee decennia vol gepubliceerde boeken (een vijftigtal waaronder een deel boeken van Star Trek en Babylon 5), film- en tv-scripts, kortverhalen en comics (onder meer twaalf jaar lang The Incredible Hulk, maar ook voor Wolverine, het futuristische Spider-Man 2099, Captain Marvel,...). De stripversie verschijnt in negen Europese landen in vertaling. Een internetforummer omschreef The Dark Tower als volgt: "Een Clint Eastwood-achtige figuur trekt door een soort van Mad Max/Koning Arthur-wereld op zoek naar de Donkere Toren (zijn heilige graal) en krijgt tijdens zijn queeste hulp van enkelingen die hij wegplukte uit 'onze wereld'. Voor mij bevatte deze reeks onvergetelijke personages. Als je veel tijd hebt en houdt van fantasy en western, dan is dit een aanrader. King geeft in de boeken toe dat hij het idee voor deze reeks kreeg na het zien van The Good, The Bad & The Ugly (de befaamde spaghettiwestern van Sergio Leone met Clint Eastwood als The Good) als jongeman. Vijfendertig jaar later vervolledigde hij zijn magnum opus met verve."

Translation: In a nutshell; Dutch translation of the comic-adaptation of The Dark Tower, called The Young Years of the Gunslinger, by Stephen King is planned for the start of 2008. Artist is Jae Lee, script by Stephen King, Robin Furth and Peter David. Apparantly is already on the market in the USA. Haven't heard about it. Yet. But will check it out if it becomes available here. Must see the art before I'll buy.

Saturday, August 18, 2007

Storm te land, ter zee en in de ruimte

Wat leest mijn lodderig oog in de nieuwsbrief van de stripspeciaalzaak?





"Vandaag presenteren we de cover van Storm 23: De Navel van de Dubbele God dat in september verschijnt, het eerste verhaal door een nieuw team na de dood van Don Lawrence. De lezers van het Nederlandse maandblad Myx konden het verhaal in exclusieve voorpublicatie lezen. Maar slechts enkele platen in maandelijkse porties hielpen niet om het verhaal in goede orde te volgen. Dan liever een album die we beslist in één ruk zullen uitlezen. Martin Lodewijk schrijft nog steeds het scenario. Nederlanders Romano Molenaar (die zijn sporen verdiende in de comicsindustrie) en inkleurder Jorg de Vos laat het kleurrijke sf-trio Storm, Roodhaar en Nomad opnieuw op de mensheid los. Het verhaal: "Uit een van de vele tempels die Pandarve rijk is, wordt een zeer bijzonder relikwie gestolen. Een reusachtig groen juweel dat bekend staat als De Navel van de Dubbele God. De priesters van de Dubbele God bieden Storm, Roodhaar en Nomad een beloning aan voor het terugbrengen van de Navel. Een niet geheel ongevaarlijke opdracht die ze echter, overgehaald door hun lege beurs, aanvaarden. Zonder het te vermoeden komen ze hierdoor tegenover een oude bekende te staan, want de relikwie is geroofd door Boforce, de ter dood veroordeelde, maar ontsnapte moordenares uit de Wentelwereld. In de heilige brugstad Skeggenesse is zij inmiddels haar eigen godsdienst begonnen als draagster van de Navel van de Dubbele God en haar toegewijde aanbidders zullen haar tot het uiterste verdedigen." Zo hoor je het van de uitgever."


Translation: In september Storm, volume 23 will hit the stands, the first volume following the death of grandmaster Don Lawrence. The comic will be drawn by Romano Molenaar (that was already commonly known) but now the storyline has become known as well; featuring an old time nemesis Boforce, who stole an ancient relic and gathered a following of fanatics around her, while Storm , his girlfriend Roodhaar (in English Ginger I believe) and good friend Nomad are hired to retrieve the relic. The cover is the one you can see here. Yummy! And since Storm was the first series of comics I ever started collecting (little boys, spaceships and half-naked women, a combination you cannot beat) yours truly will own a copy as soon as possible. Stay tuned for a review.

Sunday, August 12, 2007

Fame














Bij deze is het ook tijd dat ik eens wat vakantie neem. Zegge en schrijve ....euh...3 weken. Waarschijnlijk check ik af en toe wel nog eens mijn blog, maar voor verse content zal u effe moeten wachten. Ook nog wat fotos van mijn eindelijk afgewerkte zolder waar ik o zo fier op ben. Slukes.




















Translation: I'm taking a holiday of three weeks; will check on my blog once in a while, but fresh content will only be back after my holiday. Also included, some pictures of my finally renovated attic, and I'm so proud of it. (Oh, and Naft translates to Petrol, which should explain the joke)






Ruben's room:



















Ben's room:












Hoe zag het er voorheen uit? Zo! (How did it look like before? Look at the first picture in the link, that's how.)



Tuesday, August 07, 2007

Cheap Thrills

Patrick, onzer aller sympathieke stripboekverkoper, maakte er mij onlangs attent op dat hij een grote lading tweedehands strips ging binnekrijgen. Of er iets goeds tussenzat wist hij niet, maar het kwam van een verzamelaar, dus wie weet? 's Maandagochtends, om kwart voor elf, een kwartier voor openingstijd, stond er dus een nerveuze Lebbercherrie te draaien voor de Koeritza, enkel gewapend met 100 euro en een grote draagtas. De 100 euro was tevens onmiddellijk mijn grens. Ik had plechtig beloofd om deze totaalprijs niet te overschrijden. Ding ding, de deuren zwaaien open, en onmiddellijk stortte ik mij op een tiental stapels strips van elk zo'n 50 cm hoog. Dra was ik vergezeld van drie vier andere verzamelaars die verwoed aan het sorteren en het zoeken waren. Er werd niet veel gezegd, hier heerste opperste concentratie; terwijl men zijn eigen stapel doorliep hield men koortsachtig de stapel naast zich in het oog, de concurrentie zou toch maar eens stoten op die schat aan strips die je net zocht. De prijs was ook fantastisch; 2.5 euro per strip en 10% van het totaal. Which was nice.



Even keek ik op en gooide een haastige blik op de hoge kasten aan de muur. Tussen 2 verhaaltjeselpees van Suske en Wiske trok een bepaalde hoes mijn aandacht. Ik dacht eerst dat ik droomde, was dat niet Cheap Thrills, van Janis Joplin , getekend door Robert Crumb getekend? Kon niet, ik had die nog maar alleen in catalogi en boeken over Crumb gezien, never ever the real stuff.



Maar ondertussen moest ik dan wel ook vliegensvlug door al die stapels zoeken, links én rechts spioneren, en bovenal die Crumb, die volgens Patrick dan ook nog eens een échte originele eerste persing zou zijn (twijfel eraan, doch soit) in het oog houden.



Maar ladies and zjentelmen, ik heet niet voor niks Lebbercherrie, ziehier de vangst; 27 tweedehandse strips, 1 nieuwe, 1 oude lp en dat allemaal onder de honderd euro. Faut le faire.














Back by dope demand; the translation: short summary, I took the day off to go to a sale of second hand comics and scored 27 second-hand comics (most of them turned out to be first editions), 1 new one (top right corner) and the lp Cheap Thrills, by Janis Joplin, whose sleeve was designed by Robert Crumb. And this all under 100 Euro. Don't know how much that is in dollars, too lazy to find out. Keep in mind that comics are much cheaper in America then over here. Any way, a feat not easily accomplished, but Patrick, the shopkeeper of www.koeritza.be gave me a reduction. That's how they get you to keep coming back.

Monday, August 06, 2007

Meanwhile, in a shop downtown...


Holy Shit! Heb ik vandaag een slag geslagen in de stripwinkel! Kan jullie nog niet teveel vertellen, want er hoort een zeer leuke foto bij, en voorlopig krijg ik die nog niet online (wegens ontbrekende hardware, en yadayadayadayada), maar ben er zo over opgewonden dat ik er haast niet over kan zwijgen. Was de winkel nog maar net uit, of ik had al een sms naar Zimbob gestuurd (ja, wij zien elkaar buiten het internet, en neen, ge moogt niet mee), maar die zal dus efkes moeten helpen de verassing te bewaren. Om het even te beschrijven, ik voelde me even Vincent Vega die het koffertje van Marsellus Wallace heeft opengeklikt.


JULES : We happy?

No answer from the transfixed Vincent.

JULES : Vincent!

Vincent looks up at Jules.

JULES : We happy?

Closing the case.

VINCENT : We're happy.

Sunday, August 05, 2007

Communicatie























Ik weet het, ik weet het, de kleuren lijken nergens naar, heb de prenten verkeerd opgeslagen en de kleuren zijn veranderd hierdoor. Tant pis, nu niks meer aan te doen.

Translation: What we say: "I love you so much"

What we mean: "I want to shove my dick in you!"

Thursday, August 02, 2007

Tid Con Fy, of een kijk in mijn warrig brein

Eentje uit de oude doos; toen mijn schrijfsels nog via e-mail de wereld rondgingen:



Beste medemensen, vaak kent u mij van op het werk, café, studie of gelijk welk ander domein. Mijn verstrooidheid en vergeetachtigheid is u vast al eens opgevallen. Het kan zijn dat ik een hele uitleg zit te doen over ingewikkelde zaken zoals politiek, vrouwen, brouwprocessen, spelling, om dan plots een fout van jewelste te maken, of geheel de draad kwijt te geraken.



Een van derecentste fouten was weer een kanjer van formaat. Ik noemde de inwoners vanNoorwegen 'Noorwegenezen'. Jaja. Wim 'ik-zet-de-puntjes-op-de-i' De Troyer. Vaak verlies ik papieren (hoe belangrijker hoe sneller) vergeet ik afspraken, benniet in staat telefoonnummers en data te onthouden, en je kan er vergif op innemen dat ik soms mijn eigen leeftijd vergeet en hem zit uit te rekenen als je er naar vraagt. Vaak heb ik hele kamers omgekeerd op zoek naar officiële documenten, belangrijke afspraken totaal genegeerd, en ben zelfs ooit mijn broek vergeten aan te doen alvorens de kleedkamer van desportzaal te verlaten. Telkens met rode koontjes. Ik heb dus wat men noemt een geheugen als een zeef. Volgens sommigen is dit te wijten aan mijn alcohol-inname, volgens anderen ligt het aan mijn dromerige natuur.



Aan de andere kant ben ik in staat om nutteloze weetjes feilloos op teslaan in mijn geheugen. Ik heb een archief van wel duizenden moppen, herinner mij de synopsis van honderden films en boeken, vaak soms zelfs gehele lappen dialoog, en dit zonder er enige moeite voor te doen. Geef mij een Sorcese-film, laat hem mij éénmaal zien, en ik kan hem je compleet navertellen, en kan zelfs vlotjes en voor negentig procent correctquoteren. Als kind hebben mijn ouders mij eens meegenomen naar een toneelstuk; en op de weg terug heb ik het hele stuk zonder fout nagespeeld; ik herinner mijn u zelfs nog enkele personage's en uitspraken. Het moet een hel geweest zijn, mij als kind hebben.



Het ergste geval van nutteloze informatie is echter wel het volgende. Herinnert u zich nog Fort Boyard? Toen dit vroeger op de toenmalige BRTwerd uitgezonden moet ik niet veel ouder geweest zijn als negen à tien jaar. De kandidaten van de allereerste aflevering moesten zich door een doolhof wurmen om een in zand geschreven boodschap te vinden alvorens deze werd weggespoeld. Daarna moesten ze nog iets met deze boodschap gaan aanvangen met kanonskogels op een veld van letters. Bon, "hoogst oninteressant" hoor ik u zeggen. Niet helemaal. Want nu, ongeveer zestien jaar later herinner ik mij nog exact wat er geschreven stond: TID CON FY. Erg he?



Het wordt dan nog erger als je met mij een spelletje Trivial Pursuitspeelt. Wie was koning van Spanje in 1632? Geen idee. Maar vraag me wie stunt-double was voor Martin Sheen in Apocalypse Now? Emilio Estevez. Een vraagje dat twee jaar gelden veilig is opgeborgen in mijn achterhoofd? Geen probleem, ik heb de mentale nota hier. Vaak word ik ervan beschuldigd de vraagjes en antwoorden van dit kennisspelletje uit het hoofd te leren. Helaas, pindakaas.



Het is vaak frustrerend voor mensen in mijn omgeving; ik ken denummerplaat van je ex haar wagen rats uit het hoofd, maar vergeet de naam van je huidige vriendin. Ik weet de naam en de cup-maat van die del die je ooit in 1995 in een zatte bui aan de toog van café "Het Ontbrekende Schaap" hebt binnengedaan, maar vergeet je huisnummer en de naam van je kinderen. Ik onthoud dat je Les Claypool de beste bassist van de hele wereld vindt, maar vergeet dat je kleurenblind bent. Ik onthoud waar je woont, maar waar je werkt kan ik me met de beste wil van de wereld niet herinneren. Ik weetwat we tegen elkaar zeiden de eerste keer dat we elkaar leerden kennen, maar vergeet waar we vorige week hebben gegeten. Ik herinner me exact wat we tegen elkaar vertelden in de bar van een jeugdherberg in London, maar vergeet steeds hoe je katten heten.



Mijn geheugen is half spons, half vergiet. Nuttige informatie moet al echt zestien keer door mijn cortex geramd worden eer er iets van blijft hangen, en dan schrijf ik het best nog eens op, op een papiertje dat dan ergens opgeborgen wordt waar ik het nooit meer zal vinden. Vertel mij één keer een mop over een leeuw, een konijn, een giraf en een gorilla, en verdomme, ik zal ze na twee jaar nog kennen.



Dus als u mij nog eens verdwaasd, verward en hopeloos verloren op straat ziet ronddwalen, neem mij bij de hand en leid mij huiswaarts, ik kan erecht niet aan doen. Ik zal u dan die mop van de gorilla, het konijn, de leeuw en de giraf vertellen.

Friday, July 27, 2007

Publicatione Praecox


Lees eerst maar de cartoon en daarna de tekst.
Omdat ik morgen naar een voorlopig niet nader bestemde bestemming moet, en daar de hele dag zal rondhangen, en de hele zondag ga klussen, is er geen tijd om een nieuwe cartoon te tekenen. Een vooruitziend cartoonist heeft voor zo'n gevallen echter een reserve. Een collage in dit geval. Over Jezus. En over "Prik". "Prik" is een héél speciaal spelletje, door mij uitgevonden. Je kiest iemand, liefst uit je vriendenkring; het waarom wordt straks duidelijk. Telkens je die persoon passeert of tegenkomt, por je hem of haar in de zij en roep je "Prik!". De bedoeling van het spel is de andere persoon zodanig op de kast te jagen dat je riskeert een muilpeer te ontvangen. Laat u niet ontmoedigen door scheldwoorden en bedreigingen, je moet echt het bloed vanonder de nagels pesten bij dit spelletje. Als het je lukt nét op tijd te stoppen heb je gewonnen en je weet vanaf die dag hoever je mag en kan gaan bij je vrienden. Leuk. Tof. Doén!

Ingesneeuwd


Elke week lees ik minstens 1 strip. Elke maand lees ik wel minstens 1 strip die ik "goed" vind. Maar elke tien jaar kom ik een strip tegen die mij zo bij het nekvel grijpt, dat hij verplicht leesvoer zou moeten zijn voor ons allen. Nadat ik de zeshonderd pagina's van "Onder een bed van sneeuw" had gelezen heb ik er nog twee uur lang in rond gedoold, in gedachten. Weet je nog, je eerste grote liefde? Toen je nog dwaas en met een kop vol kalverliefde honderden kilometers zou afgelegd hebben voor dat ene meisje of die ene jongen? Toen je nog kon "voor altijd" kon zeggen zonder aan al die keren te denken dat je dat al eens eerder gezegd hebt? Toen je nog knudde gedichten schreef? Toen je nog dacht gék te worden als je niet constant bij elkaar was? Toen het allemaal nadien als een zeepbel uiteen spatte? Hoe grijs en dof de wereld er nadien uitzag en hoe je langzamerhand eelt op je ziel kreeg? En hoe je het later zelf maar kalverliefde noemde omdat je maar niet over je lippen kreeg dat het nóg altijd wat pijn deed om aan haar/hem te denken? Hoe gewoontjes dat kleine persoonlijke drama ook is? En hoe verraden je je voelde als je nadien merkte dat de wereld gewoon verder draaide? Sterker nog; iedereen heeft hetzelfde verhaal. Iedereen heeft liefgehad en verloren, iedereen heeft moeten leren van zijn fouten en iedereen is opgegroeid. Maar niet iedereen kan er een strip over schrijven en tekenen die je opnieuw op die rollercoaster van gevoelens meesleurt. Craig Thompson wel. Meestal zegt men van een jonge auteur met een fantastisch debuut dat hij "een grote" zal worden (zoals ik nu pas merk in onderstaande recensie). Craig Thompson heeft voor mij dat nu al afdoende bewezen. Zeg dat u het hier voor het eerst gelezen hebt: Craig Thompson is wereldklasse!
Bijlage: De bespreking uit De Standaard, mij bezorgd door trouwe blogbezoekster en toffe collega I. H. , die liever anoniem blijft ;-)
zaterdag 05 juni 2007
Over sneeuw en samen slapen
'Blankets' van Craig Thompson eindelijk in het Nederlands vertaald
document.write('');
document.write('');

PARIJS - Vanuit het niets veroverde Craig Thompson vorig najaar de Amerikaanse volwassenenstrip met het autobiografische ,,Blankets''. Zeshonderd pagina's lang schetst Thompson op een rake, herkenbare manier het fundamentalistisch-katholieke milieu van zijn jeugd, maar hij is vooral groots in de wijze waarop hij zijn gevoelens voor Raina, zijn eerste grote liefde, weergeeft. Time.com koos ,,Blankets'' tot strip van het jaar en met vertalingen in het Frans, het Spaans en het Nederlands palmt Thompson nu ook Europa in.
BLANKETS, in het Nederlands vertaald als Een deken van sneeuw, wordt alom geprezen als een meesterwerk. Het is een boek dat je moét gelezen hebben, het soort van strip dat zelfs probleemloos een publiek bereikt dat het normaal niet zo op strips heeft begrepen. Dat is de reden waarom Een deken van sneeuw nu al in één adem wordt genoemd met andere grensverleggende stripmonumenten als Art Spiegelmans Maus of Chris Wares Jimmy Corrigan. Laten we zeggen dat de vergelijking Thompsons potentieel onderstreept om een hele grote te worden. Gelukkig raakt hij niet verlamd door de mediahype, wel integendeel. ,,Het geeft me alleen maar zin om zo snel mogelijk weer achter mijn tekentafel te kruipen, waar ik thuishoor'', zegt hij. ,,Ik ben nu al vier maanden op tournee om mijn boek te promoten. Dat is misschien wel belangrijk voor een relatief duur boek als dit, maar ondertussen werk ik niet aan mijn nieuwe project.'' Dat Thompsons uitgever Top Shelf begin juni een soort reisdagboek van Thompson publiceert, is een tussendoortje met een wat cynische ondertoon: ,,Net voor mijn vertrek is mijn vriendin er met een ander vandoor gegaan. Om mijn evenwicht terug te vinden, heb ik mezelf verplicht om elke dag aan dit dagboek te werken. Dat heeft therapeutisch gewerkt." Hoewel Craig Thompson (28) nog behoorlijk jong is om al stripgeschiedenis te schrijven, zit alles in Een deken van sneeuw juist: de manier waarop hij zijn onderwerp aanpakt, de dosering, de briljante tekeningen. Het boek leest als een trein: je legt het pas weer neer als het uit is. Thompson is een heel visuele verteller, die gerust tientallen pagina's durft uit te trekken voor één enkele korte scène, zolang dat de emoties niet in de weg zit. Hij schrijft veel van die sterke punten toe aan de invloed van de manga, de Japanse strip, die veel visueler tewerk gaat dan de westerse strip, waarin de tekst belangrijk is. ,,In het gehucht waar wij woonden, was er natuurlijk geen stripwinkel, dus bestelden mijn broer en ik strips bij postorderbedrijven'', vertelt Thompson. ,,Onder meer manga, die toen begonnen door te breken. Om de een of de andere reden moeten mijn ouders gedacht hebben dat die strips onschadelijk waren, want ze hebben er nooit wat op gezegd. Terwijl we thuis bijvoorbeeld amper televisie mochten kijken, op enkele religieuze programma's na.'' THOMPSON schetst een repressief beeld van zijn kinderjaren, die zich afspeelden in het milieu van de ,,Born again Christians'' (een christelijke strekking waartoe ook George W. Bush behoort) en waar overal hel en verdoemenis dreigde. In interviews zegt hij steeds dat Een deken van sneeuw niet is bedoeld als een afrekening met dat milieu, maar hij kan moeilijk ontkennen dat zijn boek er een allesbehalve aanlokkelijk beeld van schetst. Tot zijn achttiende was Thompson - tegen beter weten in, zegt hij nu - diep religieus. Pas toen hij het ouderlijke huis verlaten had, slaagde hij erin zijn geloof definitief van zich af te schudden. Tot verdriet en ergernis van zijn ouders, die hem in het begin erg kwalijk namen dat hij Blankets had gemaakt: het boek was ,,des duivels''. ,,Inmiddels hebben ze ermee leren leven en zijn ze zelfs een beetje trots. Maar dat ik niet meer geloof, kunnen ze niet aanvaarden.'' Het centrale thema in Een deken van sneeuw is Craigs romance met de hemelse Raina. Net als hij heeft zij het niet gemakkelijk thuis. Haar ouders staan op scheiden en zij moet mee voor haar mongoloïde broer en zus zorgen. Maar het klikt meteen tussen beiden. Thompsons vaardige penseel levert momenten op van pure poëzie, die de vlinders in je buik meteen weer in herinnering brengen. Onvergetelijk zijn de scènes in de sneeuw en de eerste keer dat de tortelduifjes samen slapen. Seks toont Thompson niet. ,,Omdat er ook geen was. Het kwam toen zelfs niet bij me op, zo zuiver in de leer was ik. Mijn relatie met Raina was puur: géén seks voor het huwelijk, zoals dat hoorde.'' Waarom het precies misgaat met Raina, legt Thompson niet echt uit in het boek. ,,Dat was een kwestie van maturiteit. Ik kon toen niet aanvaarden dat iemand als Raina alleen een goede vriendin wilde zijn. Ik heb toen van de ene dag op de andere met haar gebroken: gewoon alle contact verbroken, pure struisvogelpolitiek. Dat stadium ben ik inmiddels gelukkig voorbij in mijn relaties.'' ,,Ik heb tien jaar niets meer gehoord van Raina. Kort voor mijn trip naar Europa heb ik een mail van haar ontvangen. Ik heb haar toen een exemplaar bezorgd, maar sindsdien heb ik geen nieuws van haar gekregen. Ik weet dus niet wat ze vindt van Een deken van sneeuw.'' Craig Thompsons virtuoze gepenseelde stijl lijkt sterk op die van de Zwitser Frederik Peeters, de auteur van de indringende aids-strip Pilules bleues. ,,Dat heb ik hier in Europa al wel meer gehoord'', zegt Thompson. ,,Onze tekenstijl is inderdaad verwant, maar ik heb Peeters pas ontdekt toen Blankets al klaar was. Ik ben wel sterk beïnvloed door de Franse auteur Edmond Baudoin, zelfs al kan ik zijn strips niet lezen.'' ,,Een deken van sneeuw'' is een coproductie van Atlas en Oog & Blik en kost 29,95 euro.

Sunday, July 22, 2007

Alien op de wereld


Buiten de titel is er hier verder niks over Hector Malot, maar hier in Aalst wordt "alleen" als "alien" uitgesproken. Verwarrend? Probeer dan maar eens wijs te worden uit het volgende; tegen zout zeggen we zaat (als in "moeter zaat oep?") en tegen zaad zeggen we zout (als in "A loakes angen veneir vol zout!").
Vertaling: "Wij komen in peis en vree!"
"Istecht? Ik inker menne kop eraf assekik kleir kom!"
Nem!

Sunday, July 15, 2007

Behulpzame Benny (klik op de tekening om ze te vergroten)


Als vader van een bijna tweejarige peuter zie ik op een dag een redelijk groot aantal kinderboekjes passeren. En er zit blijkbaar overal inspiratie.
Translation: Helpful Harry...cleans up.
Harry finds a book. He puts it back in the cupboard.
Harry finds a ball. He puts it back in the toy-box.
Harry finds an egg. He puts it back in the chicken.
(waarom moet ik nu denken aan: "It puts lotion on it's skin."?)

Sunday, July 08, 2007

Hobbies combineren


is niet altijd een goed idee. Kijk maar naar Metal Mike. Effe lekker headbangen op "Number of the beast", maar dan voel je zo'n lekker beest (Neen, Isabelle Adams) in je neus zitten. Dan stop je toch niet met headbangen zeker? En ja, voor je het weet...
Translation: dangerous combinations: picking your nose and banging your head.

Monday, July 02, 2007

Crimson: Heaven and earth


(Zet mijn nerd-goggles op)
Ahem...Enkele jaren geleden (ik schat 2001-2002) kon je geen stripbeurs of boekendumpingbeurs bezoeken zonder het eerste deel van Crimson tegen te komen. Mijn stripfascinatie was toen al ongebreideld, maar het ontbrak me aan bronnen en back-groundinformatie. Waar en hoe die eerste Crimson gelanceerd werd is me compleet onduidelijk, maar het moet geen denderend succes geweest zijn, want hij is nog altijd af en toe in de afprijsbakken te vinden. Onterecht. De kaft was bloedmooi, de plot was, hoewel soms wat té Buffy-achtig best genietbaar en grappig (iets wat zo hard ontbreekt in de meeste vampierstrips), maar de ware schoonheid lag in het fantastische tekenwerk en de lichtjes geniale inkleuring.
Jaren lang ben ik dus al op zoek geweest naar de vervolgen hier in België. Geen geluk. Niet te vinden. Geen spoor. Niks, nada, noppes, nul, rien-de-knots. Tot ik onze Patrick leerde kennen. Patrick, ofte Koeritza runt het sympathiekste stripwinkeltje dat ik in jaren gezien heb. Ik ben er vaste klant, men kent me en mijn smaak, men weet wat ik wil, en er wordt ook al eens over wat anders dan strips geluld. Patrick wist me dus te vertellen dat hij kan bestellen in de Ustated Nights of Yamerica. Niet dat ze ginder staan te springen op een bestellinkje uit ons klein vlekje aan de Noordzee, en als de distributeur in Washington (of waar hij ook moge zitten) geen goesting heeft, of ambras heeft met zijn lief, of gelijk wat, kan het al eens mislopen. Ik hoopte dus nergens op toen ik een bestelling plaatste (check de wishlist) die mijn vrouwtje beloofde te betalen voor mijn vaderkesdag.
Zaterdag kreeg ik telefoon. Van Patrick. Met goed nieuws. Over Amerika. En strips. Deel twee is binnen! Yeeha!
Ik moest echter nog "chambrangs" steken en plinten, en whatever allemaal, maar vanavond, om vijf uur, aan het station van Aalst kunt u getuige zijn van de snelste kwartkilometer per fiets ooit door een ambtenaar uitgevoerd.
Ik laat u weten hoe hij was. De strip zowel als de kwartkilometer.