Als DC Swallow een liedje maakt, doet hij het ook goed. Vandaar mijn volle support voor deze jongen.

Roos Van Acker

Euh, ja, ik beken, ik voel me de laatste tijd serieus uit vorm en een beetje dik. Dus ok, ik denk erover na om te gaan lopen, ja, goed? En ja, ik weet dat ik mij onsterfelijk belachelijk ga maken. Dat is misschien niks nieuws. En ja, ik vind Roos Van Acker een toffe madam, en daarbovenop ook nog eens een héél knappe vrouw. Al van toen ze in Eden zat en ik haar eens tegen het lijf ben gelopen in de backstage ruimte van Rock Affligem. Allez, zien passeren heb. Nu goed?

Een vangst in twee delen

Het waren de feestdagen van 2007. In een klein provinciestadje liep een koppel de gehaaste laatste kerstinkopen te doen. Het waren mijnheer en mevrouw Lebbercherrie. Mijnheer Lebbercherrie had al maandanlang lopen zagen om de compilatiecd van The Kids, en mevrouw Lebbercherrie had mijnheer Lebbercherrie zijn waarschuwing "Dat ge er snel zult moeten bijzijn, of ze zijn uitverkocht" in de wind geslagen. De enige winkel die hem nog, klaar en duidelijk in de etalage had liggen, was failliet gegaan en zoals steeds wisten ze in de grotere ketens niet waarover mevrouw Lebbercherrie het had. Mijnheer Lebbercherrie liep dus zoals men dat zo schoon kan zeggen 'met een lang bakkes'.

Om hem op te vrolijken leidde zij hem naar de Koeritza en raadde hem aan om even in de strips te grasduinen. Een goede vrouw weet hoe belangrijk het is om het kleind kind in de man tevreden te houden. En wat ontdekte mijnheer Lebbercherrie?

De derde Ythaq, dus daar was hij al blij om,

maar blijkbaar was Uitgeverij Silvester (die prachtige covers maakt, je kan het niet zien op het scherm, maar de kaft glimt en glanst op twee verschillende manieren) op het lumineuze idee gekomen om bij de uitgave van het vierde deel van Hauteville House er een collectors box bij te gooien zodat je de gehele eerste cyclus in die prachtige doos kon bewaren. Piet had me onlangs de reeks aangeraden, en het artwork zat wel snor.

En daarbovenop bleek Patrick dan ook nog eens over de eerste drie delen van Hauteville House in hardcover te beschikken én in eerste druk. Wat volgde was een ware interne burgeroorlog. Strips of muziek, strips of muziek? De vraag "hoe vaak leg je nog een plaat op en hoe vaak lees je een strip?" gaf de doorslag. Mevrouw Lebbercherrie kocht mij als kerstcadeau de box met de vier delen. Waarvoor ik haar dankbaar ben.

Gisteren wipte ik, opnieuw op aanraden van mijn vrouwtje binnen in de Koeritza (ze stuurt me daar zo graag langs, heeft ze iets met die Patrick? Toch ferm verdacht...) en na zorgvuldig wikken en wegen lei ik een nieuwe en twee tweedehandse strips op de balie. Pin-Up 9. Gif was de nieuwe strip,

en "Biebel 9. Kort Geknipt ?!" en " Howard De Duck 1." vervoegden haar. En als verlaat nieuwjaarscadeau hoefde ik die laatste twee niet eens te betalen. Dat noem ik nog eens klantenbinding.

Dus, hoe was de vangst. De vangst was uitstekend, dank u.

Guess the book I'm reading competition 2007-2008

Zoals sommigen onder u wel weten nam ondergetekende, moi, Cherrie de Lebber, deel aan de eerste "Guess The Book I'm reading Competition", een spel georganiseerd door de 'thinking's man Walter Capiau' Occy MacMahon. Wie? Occy MacMahon. Wie? Occy MacMahon. Wie? Wel, de gast die deze site/blog beheert, boeken verzamelt, een hekel aan Stephen King en alles fantasy heeft, behalve Harry Potter, en ondanks dat veel van literatuur afweet.

En blijkbaar heb ik die wedstrijd ook gewonnen. Als u het verloop van de wedstrijd naleest, zal u zien dat het een woelige strijd geweest is, met spelers die erbij kwamen, pauze's namen, en weer verdwenen, met fotofinishes en onmiddellijk gevonden oplossingen. Geen enkele ronde was dezelfde, en de uitkomst was nooit zeker.

Zimbob heeft het me moeilijk gemaakt, Occy snoepte af en toe zelf de punten op, en af en toe moest ik ook werken ipv spelletjes te spelen, dus het was niet echt eenvoudig. Ook werd onzer Occmeister (waarom moet ik nu aan Jägermeister denken?) steeds spaarzamer met hints en tips, zodanig dat het absurd werd en hij de volgende vraag stelde: "What we're not reading is De meisjes van Jesses : naar de 'Openbaring van Johannes' en het naar krantenknipsels bij elkaar geplakt 'Relaas over opzienbarende moorden in de stad babylon'. The rest I'll leave up to you." En toch wil ik u aansporen om mee te spelen met de volgende jaargang. Laat u niet afschrikken door Occy zijn Highbrowness, als ik kan winnen, kan iedereen winnen; laat u ook niet afschrikken door het feit dat het blijkbaar steeds dezelfde mensen zijn die meespelen, we snakken naar nieuw bloed, we verwelkomen iedereen. Dus laat Occy weten dat hij moet verder gaan met zijn wedstrijd, en dat u wil meedoen. Doen! Fijn! Tof! Dolletjes!

En uiteindelijk heb ik dus gewonnen. Daarom stel ik u fier mijn nieuwste award voor, in de rechterbovenhoek van this here blogje. Nem. En als u me nu wil excuseren, ik moet nog een optocht ter ere van mezelf organiseren.


Oh, ja, ps voor Occy: Keep the game going.

habet, peractum est...

which means "He's had it, it's all over." I'm taking a break, guys and girls and will be back the first sunday after New Year. But I will not let you go gently in that good night, you will rage, rage against the dying of the light with an extra Silly Shit.

Yes, indeed it's been a while, and that's because it took a daunting amount of work to produce one, so I revamped the bitch, cut her up from limb to limb, took out all of her organs and pumped her full of my lovely baster. Yay, I'm full off Christmassy spirit.

Oh, disclaimer, Lebbercherrie-productions does NOT endorse the smoking of drugs.

So happy holidays, and remember, if you can still hold on to the floor, you're not drunk.

DeepFried

Wat leest mijn lodderig oog in mijn mailbox?

"The Deep Fried strip officially returns this week with a gruesomely perverse new story, "Scent of a Pancake". The strip will also be updating twice weekly, Mondays and Wednesdays. Stop watching those dancing kitty videos and wander down the Internet's dark alley!

JaSoN

www.whatisdeepfried.com"

Driewerf hoera!

Lanfeust van wordt misschien ooit nog eens gepubliceerd

Wat leest mijn lodderig oog in de nieuwsbrief van de stripspeciaalzaak?

Troy-update (15 december)

Terwijl wij nog wachten tot de rechten vrijkomen op Lanfeust van de Sterren zodat een andere uitgever ermee aan de slag kan of tot Talent het alsnog zelf vertaalt, gaat de serie uiteraard gewoon door in het Frans. Ondertussen zijn er in die taal sinds december 2007 zeven albums verschenen. Er is al lang nagedacht over een derde cyclus, getiteld Lanfeust de Syxte (Lanfeust van Syxte).
Zoals gewoonlijk zal deze cyclus geen acht delen tellen, maar slechts vier. De intrige gaat back to the basics, ook de manier van vertellen, die veel simpeler zal zijn. Lanfeust en compagnie zullen in deze cyclus terugkeren naar Troy, de planeet waar het allemaal begon. Het eerste album is gepland voor december 2009 bij Soleil.
Hoe het allemaal écht begon, konden we al min of meer lezen in de spin-off Veroveraars van Troy door Ciro Tota en Arleston. Het tweede deel heeft flink wat vertraging opgelopen, maar in mei 2008 zou het album alsnog verschijnen.
Dany is trouwens klaar met zijn werk aan het one-shot in de spin-off Legendes van Troy (zie afbeelding) over drie krijgsters. Te verschijnen in 2008, eerst en vooral in het Frans.

Eigenlijk schandalig dat Lanfeust niet verder vertaald wordt. Er is al veel (digitale) inkt gevloeid over Uitgeverij Talent en ik durf niet zeggen dat ik het uitgeverswezen genoeg ken om er een mening over na te houden, maar ik kan wel zeggen dat ik me als stripliefhebber door hen ferm bij mijn kloten gepakt voel. Een degelijke strip, die internationaal een kassucces is, maar in je eigen moerstaal maar gedeeltelijk vertaald wordt, een mens zou van minder neerslachtig worden.

Waarom hem dan niet in het Frans lezen? Ja, kan ik doen. Net zoals iedereen, dan moet hij zelfs niet meer vertaald worden, en moet hij hier zelfs niet meer uitgebracht worden. Kopen we hem lekker in Frankrijk. Kan onze gehele stripindustrie zich toespitsen op Kiekeboe.

...mumble mumble...

Staking

Het moest er eens van komen. De puriteinen zijn zelfs doorgedrongen in Chateau Lebbercherrie. Mijn werkvolk heeft de werkvloer verlaten, de machines geblokkeerd en een piket opgezet aan de ingang. Zelfs de blote-tetten-isator-machine is geblokkeerd!

Blijkbaar is mijn werkvolk niet akkoord met de rollen die hen toebedeeld worden.

Geen cartoon dus. De onderhandelingen zullen hard zijn.

Euhm...

wat moet ik zeggen? Het is een héél vettige cartoon, ja. Maar ik vind ze ook heel grappig. Als u er aanstoot aan neemt,...dikke pech!

Laat ik het mijn eerbetoon aan Eric Schreurs noemen, de man die ons Joop Klepzeiker en anderen schonk. Niemand kan een stront zo grappig tekenen als die man.

Communicatie en RIP

The news of the day: Evil Knievel died. Of illness. And although I can hardly say I knew the guy, I once was an 8 year old with a BMX. Which means Evil Knievel was GOD. Hey, the guy jumped distances longer than I can run without having to catch my breath (yes, I'm a fat-ass)! So I couldn't let the opportunity slip by without some sort of sign of respect. A twisted and sick sign of respect, ok, I admit. I'm a twisted and sick son-of-a-bitch. So?

I always thought he would go in an stunt horribly gone wrong. He proved me wrong. May he rest in peace.

The other cartoon is a valley-girl conversation. Speaking of valley-girls, anybody know what happened to Deep Dark Indelible Green?

Money, it's a crime...

Wat koopt een mens tegenwoordig nog voor € 20? Of beter gezegd, voor € 20.94? Verrassend veel, zo blijkt. Toch als je naar de beste stripwinkel ter wereld gaat.

Zo koop je daar 2 nagelnieuwe strips, namelijk Sam 9 (eindelijk een eerste druk Sam in de collectie!)

een nieuwe Konvooi,

en dankzij hun uitstekende keuze tweedehandsstrips een in perfecte staat verkerende Nicky Saxx (en dan nog in eerste druk!)

en twee Dixie Roads (ook in perfecte staat EN in eerste druk!). Hierdoor heb ik drie van de vier Dixie Roads in eerste druk. Which is nice.

én als bonus een Biebel die betere tijden gezien heeft (een herdruk met een gekreukte pagina die me niet was opgevallen bij aankoop, wat schade aan de kaft). Maar wegens het anarchistische karakter van de reeks verhoogt dit enkel de charme.

En wat koop je tegenwoordig in het veilinghuis Drouot in Parijs op een grote stripveiling? Een olieverfschilderij door Rosinski van Thorgal met een geschatte waarde van, hou u vast: 45.000 euro! En hoe ziet een olieverfschilderij van € 45.000 er uit? Zo ziet een olieverfschilderij van € 45.000 er uit:

....€ 45.000! Ik ben er nog niet goed van...

Alzheimer

Deze cartoon is ter ere van alle motorrijders, of ze nu Alzheimer hebben of niet, of gewoonweg vergeetachtig zijn. (He Jörgen?)

Deze cartoon is deze ochtend snel snel ingekleurd en afgewerkt, wegens huiselijke drukte.

Bon, dan ga ik nu ontbijten.

Silly Shit # 2

Such a small budget, so many comics!

• Konvooi 8: De Menselijke Natuur (Philippe Buchet + Jean David Morvan) > Net nu deel 10 met de nodige luister (een uitgave met dvd) is verschenen in het Frans dicht Arboris wat nauwer het gat met de vertaling van deel 8. In dit deel heeft Nävis het moeilijk. De begrafenis van haar vriend Mackel-loos grijpt haar zwaar aan en het kost haar duidelijk moeite niet in huilen uit te barsten. Vanaf de plechtigheid hult ze ze zich in stilzwijgen, maar iedereen voelt dat ze ergens op zit te broeden. De magister waarschuwt haar geen dingen te doen die tegen de wet ingaan, maar zelfs hij krijgt geen antwoord. Na een korte verdwijning besluit Nävis haar plan kenbaar te maken: zij wil haar eigen ras opzoeken in de hoop dat de daar vreedzaam en zonder dood en verderf zal kunnen leven. Haar vrienden Bobo en Snivel besluiten haar te vergezellen op een reis waarvan de afloop onzeker zal zijn.

• De Heldendaden van Poison Ivy 2: Vliegende Tijgerinnen (Philippe Berthet + Yann) > Verkleed als nonnen maken we in het gezelschap van de WOW-vrouwen (eigenlijk een soort X-Men) een stukje van de Tweede Wereldoorlog in de Pacific mee. Yann lardeert het verhaal met knipoogjes naar de geschiedenis, fillms en andere strips, bijvoorbeeld naar Sonny Tuckson uit Buck Danny. Geestig.

• Sam 9: Dubbel en Dwars (Jan Bosschaert + Marc Legendre) > Wat hebben we hier naar uitgekeken! Sam 8 verscheen in 1999. De jaren daarna werd het idee geopperd om Sam eventueel verder te zetten door een andere tekenaar omdat Jan Bosschaert er sowieso toch geen tijd voor had. Toen kon er nog geëxperimenteerd worden in het ondertussen opgeheven Suske & Wiske weekblad. Dirk Michiels probeerde het verdienstelijk met het kortverhaal Romantiek op het Water. Lees er meer over in dit interview uit 2005 van Peter D'Herdt met Marc Legendre. Maar niets gaat boven het origineel van Bosschaert. Enn u is het zover. In de garage en het leventje van Sam is er weinig veranderd. Daar komt verandering in met de komst van rallyrijder Rob Haaks, een oude vriend van Sams baas. Hij roept hulp in voor zijn volgende rally en dat klinkt als vroemvroem-muziek in Sams oren. Maar er is een addertje onder het gras in de fraaie gedaante van Annemoon Kwikstaart, Robs co-pilote, blond, volgens het cliché ook dom en een professioneel lingeriemodel. Zij is zowat de levende tegenstelling van Sam. Liever zit zij naast Rob tijdens de race om aan de actie deel te nemen. Komt daarbij dat Annemoon geen band van een stuurwiel kan onderscheiden en niet houdt van modderspatten op haar kledij. Gaandeweg zullen de dames nochtans ontdekken dat ze meer gemeen hebben dan je op het eerste zicht zou denken... Op deel 10 zal je minder lang moeten wachten. In april verschijnt namelijk Aan de Grond waarover je meer kan lezen op deze nieuwspagina.

• Ythaq 3: Het Geluid van de Sterren (Adrien Floch + Christophe Arleston) (HC) > HC-versie in beperkte — en snel uitverkochte! — oplage. De softcovereditie verschijnt binnenkort. Met dit derde deel schiet Uitgeverij L goed op om de achterstand met de Franse edities weg te werken. In juni 2007 verscheen deel 4 in het Frans. Ondertussen leren de ruimteschipbreukelingen de planeet Ythaq steeds beter kennen. Ze constateren dat de Galaxy-Jumper, die eeuwenlang onder een stad is begraven, nog gewoon kan starten. En 't wordt tijd ook, want de markgravin en de wrede, raadselachtige Dhokas heeft het op hen gemunt. Bovendien wordt duidelijk dat er nog meer schipbreukelingen zijn.

En dan vergeet ik er waarschijnlijk nog een paar, en dan zijn er ook nog de tweedehandse strips, en de reeksen die ik nog niet compleet heb... zucht. L'embarras du choix, zekerst?

Bron: de Striepclub

Muziek

Als je zoals ik je jeugd doorgebracht hebt in één van de duizenden kleine gemeentes die België rijk is, dan leer je het verenigingsleven redelijk goed kennen. De Chiro, de meisjesgidsen, de fanfare, de basketploeg, de turnkring, noem maar op. Allemaal verenigingen waar jonge meisjes lustig aan meedoen, en die dan, ook opnieuw typisch, elk jaar een fuif organiseren. Zo kan het dus dat een avontuurlijke jongeman de gehele houtblazerssectie van de plaatselijke fanfare afwerkt, waardoor uit onderlinge jaloezie die sectie het vertikt om nog tesamen te spelen, waardoor de fanfare zwaar in de problemen geraakt. Lachen! Enkel bij de damesvoetbalploeg pakte deze aanpak niet. Vreemd.

Herfst

Silly Shit Disclaimer and Silly Shit # 1

Silly Shit is a work of fiction. Nevertheless, it is strongly based on my own experiences in college. Some characters are based on real existing people, some are not. Some stories did happen, some didn't. Some happened in the exact same way as presented here. Some have been changed. I took the freedom to change stories, characters and dialogue to form a better plot. Some people will recognise themselves. Some will not. Some may recognise other people. If you do, good for you, but keep it to yourself. Silly Shit works on two levels. One is for those in the know, and one is for those who don't.

Some stories, storylines and people are ommitted from Silly Shit. True, some of them might be funny, but some of them are hurtful as well. Yes, during those three years I've been a lying sack of shit, at times. I lost some friends and I broke some hearts, at times. I have hurt people's feelings, at times, and some people didn't deserve that treatment, so I'm not about to add insult to injury. Just to be clear. You wouldn't want your ex-girlfriend ridiculing you on the internet together with a bunch of strangers, now would you?

Yes, the protagonist looks like me, talks like me, walks like me. It isn't me. It is a representation of myself as in how I tell this story. Remember, Silly Shit is a work of fiction. Silly Shit represents how I experienced the story, how I remember it. True, it might not be true 'an sich', and I can predict the chronology will be fucked up. That's because I have a really bad memory and because it has been derived from my own personal experience. Silly Shit is in English. Why? So it's more international. Silly Shit takes place in Belgium. Why? Because it happened there.

Silly Shit is succeptible to change. Silly Shit is my first webcomic, and I have absolutely no experience with such a large project.

Silly Shit is silly shit. It isn't necessarily funny, although I aim to, it's just .... silly. Silly Shit looks static and as if I cut and paste my characters on a different background every time. Silly Shit is just created that way. It saves me a lot of time, it makes sure you get your Silly Shit in time. Silly Shit will appear at random times. And remember, Silly Shit is a work of fiction.

Wist je...

dat deze cartoon oorspronkelijk geen titel had?
dat het testpubliek de noodzaak ervan duidelijk maakte?
dat er überhaupt een testpubliek is?
dat dat testpubliek mijn vrouwtje is?
dat in Aalst geen Sint Nicolaas langskomt?
dat in Aalst Sint-Maarten langskomt?
dat hij langskomt op 11 november?
dat 11 november volgende zondag is?
dat dat morgen is?
dat Lebbercherrie in Aalst woont?
dat Lebbercherrie twee zonen heeft?
dat deze zondag geheel in het teken staat van de hebzucht van deze twee zonen?
dat deze cartoon daarom een dag vroeger gepubliceerd wordt?
Ten wetjet na!

Stripbespreking: Ik, Jolan

Aandachtige lezers zullen het zich al afgevraagd hebben: "Waar blijft Lebber zijn bespreking van de nieuwe Thorgal?"

Wel, ik zou redenen kunnen geven, maar dan zou ik liegen. Ik ben gewoon lui geweest.

En de strip verdient dit niet. Thorgal lééft weer.

Van Hamme (de vorige scenarist) bleef maar wroeten in het stervende karkas van wat ooit een grootse reeks was, maar heeft uiteindelijk de fakkel doorgegeven aan Sente.

Nu moet het gezegd; Van Hamme hééft bewezen dat hij scenarios kan schrijven. Wie "Voorbij de schaduwen" (edit: De Schaduwen Voorbij) kan lezen zonder een krop in de keel te krijgen, heeft geen hart. Maar het scherp was van de snee, het vet was van de soep, het schaap was de preut af.

Rosinski kon het blijkbaar ook niet veel meer schelen, en dat zag men. Passie werd bandwerk, inspiratie werd vervangen door haastwerk.

Maar nu is Thorgal terug. Of beter gezegd; de reeks Thorgal is terug. Want het hoofdpersonage wordt nevenpersonage en Jolan, de zoon van, neemt de zware last van protagonist op de nog frêle schouders. Sente bewees reeds met "De wraak van Graaf Skarbek" dat hij uitstekend kan samenwerken met Rosinski en hier bevestigt hij.

Het scenario schopt kont, Rosinski tekent en schildert als vanouds op torenhoog niveau, en de reeks heeft de muffe schimmelgeur van eentje die op sterven na dood is ingeruild voor het lavendelaroma van grote verwachtingen.

Thorgal is dood, leve Thorgel!

Reality-soap

Het lijkt alsof alle zenders tegenwoordig niets anders uitzenden dan realitysoaps: het leven zoals het is in het kinderziekenhuis, het leven zoals het is op de luchthaven, het leven zoals het is in de Tupperwarefabriek, het leven zoals het is hier, het leven zoals het is daar, de Planckaerts, De Pfaffs, De Van Wantens, De Wellens, het houdt niet op. Alsof alles wat we uitscheiden, gepureerd wordt en er weer terug in wordt gepompt.

Als ik het leven zoals het is wil zien, dan heb ik geen voice-over nodig, noch een regisseur, noch product placement. Af en toe een vleugje ondertiteling sla ik niet af, but that's it.

Translation: Reality-soap; The Morgue

"It's fuckin' dead in here!"