Voor diegenen die het nog niet wisten, ik werk in een bib, en ben lid van het eerste interventie-team, waardoor ik regelmatig EHBO- en brandpreventie- en bestrijdingsopleidingen dien te volgen.

M.J.

Sorry voor de vertraging, beste beeldbuiskinderen, eerst moest ik mijn cartroon helemaal omgooien, wegens door de actualiteit achterhaald, en dan zat er een rat aan de kabeltjes te knabbelen. But here goes.

Keis

Fo Shizzle ma Nizzle!

Gewoon voor de fun, je mag meedoen en doen alsof je gangsymbolen in het rond strooit:

Straight outta Compton, crazy motherfucker named Ice Cube
From the gang called Niggaz With Attitudes
When I'm called off, I got a sawed off
Squeeze the trigger, and bodies are hauled off
You too, boy, if ya fuck with me
The police are gonna hafta come and get me
Off yo ass, that's how I'm goin out
For the punk motherfuckers that's showin out
Niggaz start to mumble, they wanna rumble
Mix em and cook em in a pot like gumbo
Goin off on a motherfucker like that
with a gat that's pointed at yo ass
So give it up smooth
Ain't no tellin when I'm down for a jack move
Here's a murder rap to keep yo dancin
with a crime record like Charles Manson
AK-47 is the tool
Don't make me act the motherfuckin fool
Me you can go toe to toe, no maybe
I'm knockin niggaz out tha box,
dailyyo weekly, monthly and yearly
until them dumb motherfuckers see clearly
that I'm down with the capital C-P-T
Boy you can't fuck with me
So when I'm in your neighborhood, you better duck
Coz Ice Cube is crazy as fuck
As I leave, believe I'm stompin
but when I come back, boy, I'm comin straight outta Compton

PS: VT4, is het nu écht zo moeilijk om deftige ondertiteling te voorzien?

Mary Poppins & SM Christus

Vandaag twee cartoons! Hoezee, Hoezee! De eerste een woordspeling de tweede gewoon very silly. Dank u. En als u me nu wil excuseren, Kathleen is pannekoeken aan het bakken.

Mrs. King Kong

Bijna geen toon vandaag, wegens nog heel laat in de week het gehele concept hertekend zodqat het meer op een ouwe filmposter zou lijken, en deze ochtend snel snel ingekleurd, maar bon, toch wel netjes op tijd afgeleverd. Hope you like.

Als DC Swallow een liedje maakt, doet hij het ook goed. Vandaar mijn volle support voor deze jongen.

Silly

What can I say? I'm a silly git.

Heb ik iets tegen eendjes?

Niet specifiek, maar vind ze wel grappig. Steven Seagull vind ik ook grappig, in tegenstelling tot Seagal. Die trouwens ooit getrouwd was met Kelly Lebrock (Zimbobs tienerfantasie-vrouw). Katey Sagal laat me warm noch koud, hoewel ze volgens mij wel een competente actrice is.

Genoeg Sagalekkes, was gisteren op een feest en de quote van de nacht was wel : "Pasta oep, want tentje Matille (88) wiltj den lambada dansen"

Animated Storm

The PG version: http://www.youtube.com/watch?v=djqoi-qDa0A

The R version: http://www.youtube.com/watch?v=pfchMzXM92g

Apparantly, the new Storm is out for sale right now! But I haven't bought it yet. So as soon as possible, a review by yours truly.

And now, for something completely different.

Meer Monty Python filmpjes dan je kan vreten. Je hebt niet geleefd alvorens je een silly walk in het openbaar hebt uitgevoerd. Zonder een gezichtsspier te vertrekken, that is.

Happy Birthday!

Altijd al een horrorfan geweest en zal het wel altijd blijven, maar was de laatste tijd wat op zoek naar iets nieuws in het genre. Dus gaf ik "the house of the 1000 corpses" van onze fijne vriend Rob Zombie een kans, en jongens toch, was het niet de beste horrorfilm die ik de laatste 5 jaar heb gezien. Gelachen! En inspiratie opgedaan! En gaan stemmen geweest! En kaka gedaan! En inderdaad vergeten mijn contrast in zwart-wit aan te passen, en te lui om nadien te herbeginnen! Hahahahaaaa!

Translation: You guys, you shouldn't have!

Call me Snake

Lebbercherrie's favoriete acteurs mogen dan wel De Niro en Pacino heten, Lebbercherrie heeft een boon voor Kurt Russell. Je kan zeggen dat hij mijn favoriete all-time actie held is. Voor mij schittert zijn ster in het pantheon van onvergetelijke film-hard-asses tussen Scarface en Mr Blonde (Vic Vega). Snake Plissken. Proef de naam. Fantastich toch?

Veel mensen die EFNY (Escape From New York), de geboorte van Snake, goed vonden, vinden EFLA (Escape from LA, iets dat tussen een sequel en een remake zit) een absolute flop. Ik niet. Na behoorlijk teleurstellende films als Big Trouble in Little China, en de Lethal Weapon copie Tango And Cash (die misschien toch nét dat tikkeltje onderschat is als leuke zaterdagavondfilm) is het voor mij een tweede hoogtepunt in 's mans carrière. Het scenario is opnieuw compleet van de pot gerukt, Snake is nog gemener (lekkerrr) en de explosies groter en luider. Dit is geen fijngevoelige film, dit is een comics-book gewijze orgie van geweld en one-liners. En het is nét die camp die me zo aantrekt aan de films.

Voor 1996 (EFLA) heeft Russell enkel nog Tombstone als vermeldenswaardige film gedraaid, en ik dacht dat ik het nooit ging zeggen, maar de Russell wordt compleet in de schaduw gezet door een voor 1 keer in zijn luizige carrière zeer puik spelende Val Kilmer (zijn cameo in True Romance buiten beschouwing gelaten).

Soldier was een laatste poging om opnieuw de actieheld uit te hangen maar het resultaat is...pijnlijk. En dan druk ik me nog zacht uit.

Ik zat dus een beetje op mijn honger, qua Kurt Russell in een goeie rol in een goeie film te zien, het liefst dan nog met een hoog camp-gehalte, en als het even kan als "bad guy". "Het wordt tijd dat onze Russell nog eens een goeie rol te pakken krijgt" mompelde ik af en toe in mezelf. Sindsdien wil er niemand meer naast mij zitten op de trein, doch soit.

Ondertussen hadden Tarantino en in veel mindere mate Rodriguez zich aangediend als providers van mijn favoriete tongue-in-cheeck-geweld-films (alles van Tarantino, zelfs de louter door hem geschreven films en El Mariachi, Desperado en Sin City zijn bij mijn favorieten).

Toen echter bekend raakte dat Grindhouse, de nieuwste productie van voornoemde twee regisseurs zich louter op camp en exploitation zal richten, werd ik al lichtjes extatisch. En wie speelt de rol van "a psycho named Stuntman Mike, who stalks and kills beautiful women with his car"? Inderdaad. Goeie ouwe Kurt Russell.

Eindelijk....

I'm back!

Let me tell you what "Like a Virgin" is about. It's all about a girl who digs a guy with a big dick. The entire song. It's a metaphor for big dicks. And kiwi's. You fucking fruit!

In afwachting...

Sommigen onder jullie, zoals mijn vader, hebben er mij al attent op gemaakt dat er al efkes niks verschenen is op mijn blogje. Het is dan ook met trots dat ik u het hernemen van de activiteiten mede deel. Helaas zijn deze nog niet afgewerkt, en zal u nog even geduld moeten oefenen alvorens ze te aanschouwen.

Het is echter ook al zeer lang geleden dat ik nog eens een stukje proza geschreven heb. Sommigen hebben ooit al lange fictieve epistels van mijn hand in hun mailbox ontvangen, werken die het waanzinnige aan het absurde koppelden en in een niet te evenaren stijl op het klavier waren neergekwakt alsof er een Zidjian drumstel van de Eiffeltoren naar beneden kletterde op een roestige deux-cheveaux.

Deze keer echter non-fictie. Ik neem u mee naar waar niemand buiten mij ooit kwam. Let op, het is er een beetje stoffig en griezelig, en er is een trapje; mijn onderbewustzijn.

Vannacht heb ik gedroomd. Niets speciaals zal u zeggen. Mmmh, totdat u deze hoort.

Komt'ie.

Door een vreemde samenloop van omstandigheden is de meest griezelige man in mijn droomwereld Hannibal Lecter. Noch de films, noch de boeken boezemen mij veel angst in, en het thema cannibalisme schrikt mij helemaal niet af. Toch, telkens als ik van Anthony Hopkins in zijn glansrol droom, wordt ik schreeuwend en badend in het zweet wakker.

Hannibal Lecter was mijn room-mate. Vannacht. Hij besprak met mij recepten in de keuken, terwijl hij een stuk vlees aan het uitbenen was. Totdan voelde ik geen angst. Hij was mij namelijk niet aan het uitbenen. En dan, als een aankomende trein, onafwendbaar, daverend en trillend, voelde ik zijn honger opzetten, en zijn ogen richtten zich op mij. Terwijl ik achteruit deinsde, begon hij steeds dichter te komen, en harder te declameren: "Maagwand, buikspek, karbonade, spiering, zwoerd! Maagwand, buikspek, karbonade, spiering, zwoerd!!" Luider en luider, als een sjamanistische bezwering, terwijl het mes harder en harder neekwam in het stuk vlees, en zijn ogen werden groter en groter. Ik struikelde achterwaarts, en deed wat ik altijd doe wanneer ik geconfronteerd word met een psychopatische seriemoordenaar in mijn keuken: Ik krijste als een speenvarken. Ik schreeuwde mijn longen uit mijn lijf, de glazen in de kasten trilden, ik voelde mijn trommelvliezen scheuren. Het haalde niets uit. Normaal word ik dan wakker, en instinctief voelde ik aan dat als ik zou blijven schreeuwen, de dreiging zou weggaan. Niet deze keer, Hypnos had mij té stevig in zijn greep, en ik was overgeleverd aan de horror van mijn eigen geest. Lecter glimlachte en lispelde mij toe: "Scream, bitch"

Er zat niets anders op dan los te laten, stoppen met mijn verzet, en mij overgeven aan de zieke spelletjes van mijn grootste en duisterste kwelgeest; Anthony Hopkins. U kan zich al voorstellen dat de voorgaande scène al genoeg was om mijn lakens vol bagger te schijten, het ergste moest nog komen. Ik liet los, ik gaf me over, en ik omarmde, ja, u leest het goed, ik omarmde, ik knuffelde de sadistische klootzak die me al jarenlang 's nachts overvalt, en liet "Fight Club" gewijs los. Ik liet heel mijn identiteit liggen, ik bood alles wat ik ben en waar ik voor sta aan op een zilveren schaaltje, ik was geestelijk gebroken.

Toen zei hij tegen mij dat dit niet onze laatste ontmoeting zou zijn, dat hij nog zou terugkomen.

Ik heb de hele nacht over mijn schouder gekeken in mijn dromen.

Ik weet dat hij zal terugkomen.

Ik weet niet wat mijn geest voor mij nog in petto heeft, en eerlijk gezegd, het beangstigt mij.

Ik haat Anthony Hopkins.

Cinefiele betrekkingen

Photoshop begint steeds beter en beter en sneller en sneller te gaan. Heb ook een goudmijn aan tips en informatie ontdekt online (staat bij de links), die me in staat zouden stellen om steeds beter te gaan worden. Alleen wil die fucking gradient toets nooit doen wat ik wil. Ge kunt niet alles hebben in het leven, zeker. Mensen die The Exorcist nooit gezien hebben kunnen het van mij aannemen; drie vierde van de memorabele scènes staat al in mijn cartoon. En buiten die scènes is het een strontsaaie film. You like?

Tokyo, of zo...

Beste mensekens, ik zit al een hele tijd aan een zeer grote cartoon te sleutelen, vandaar dat het hier wat doods leek. Om jullie niet in spanning te houden, gooi ik hier al een toontje te grabbel. En Sven, ja,je hebt hem al gezien, maar dat komt ervan als je komt meepiepen als ik aan het tekenen ben. Woehahaha!!

Lap zeg

Heb ik eens een vrije dag, ben ik nog ziek ook. Wegens ziekte dus snel snel een oud cartoontje ingekleurd, hope you like. En dan zeggen jullie allemaal in koor: "Oh dank u, oh edelgeboren Wim om onze grauwe levens te verblijden met boodschappen van vreugde en blijheid." En dan zeg ik "'t Is niks." Zo schoon kan het leven zijn, ziet ge.

Troetelberen, take three

Eindelijk, finally, at last. De afgewerkte versie. Niet geheel zoals ik ze in mijn hoofd had, maar ge moet niet teveel verwachten van een eerste keer, he. Bon, spui uw kritiek.

Troetelbeertjes, take two

Eindelijk, het staat er. Ik ga wel nog eens deftig zoeken naar de voor mij beste manier om in Fotoshop te werken. Dat kan efkes duren. Mocht er iemand nog een Fotoshop voor Dummies liggen hebben, ik ben geïnteresseerd.