overzicht aankopen mei/begin juni 2009

Van 2 van mijn favoriete Nederlandse striptekenaars kon ik een heleboel strips scoren bij de Slegte. Hein de Kort en Eric Schreurs doen hier niks nieuws onder de zon, maar bevestigen met ongelooflijk amusante en gore strips. Plus een ,helaas niet volledig, curiosum, een wenskaartenspecial.

Als Schreurs en De Kort wild om zich heen schoppende punkers zijn, dan is Matena de stille singer-songwriter die met neuzelende stem en spaarzame noten (denk Bob Dylan) even belangrijke muziek maakt. De spaarzame lijnen vormen prachtige composities, en al zijn de verhaallijnen soms wat aan de magere kant (we hebben al zottere science-fiction gelezen, dankuwel) krijgen ze een speciaal plekje in de collectie. Alletwee in hardcover, alletwee tweedehands, alletwee zeer aangenaam om te lezen. De tweede kreeg ik zelfs gratis in de Koeritza.

Als jonge snaak had ik welgeteld één strip van Robbedoes en Kwabbernoot. "De zwarte hoeden" was dat. Door de jaren is die strip verdwenen uit mijn handen, maar af en toe werp ik nog eens een blik in dat universum waar alles draait rond die rossen. Er is sinds enkele jaren een aparte reeks, namelijk de verhalen van Robbedoes en Kwabbernoot waarin auteurs en tekenaars van verscheidene plumage uitgenodigd worden om een album te maken rond deze fameuze portier en zijn copain de journalist.

Rond "Piccolo in Veldgroen" was al heel wat te doen, de cover werd verboden in Duitsland, wegens, o jee, een swastika op de cover, het gehele verhaal diende al vroeg herschreven te worden, wegens het feit dat Emile Bravo met "Dagboek van een fantast" al over de jaren dertig aan het schrijven was, enfin... men zou haast vergeten dat het een prachtig geschreven en getekende strip is. Sappig, eerlijk, spannend, en de wonderen zijn de wereld nog niet uit, Kwabbernoot gaat van bil.

Een nieuw volume in de Kuifje reeks, en een die me enorm aansprak. Als de rest van hetzelfde niveau is, laat maar komen.

Een schoolvoorbeeld van hoe een goede tekenaar nog geen goede striptekenaar maakt. Alles is haast perfect getekend in deze strip, maar er is haast geen verband tussen de opeenvolgende beelden. Uitstekende tekenaar, mislukte strip. Opnieuw tweedehands uit de Slegte.
Terwijl deel 7 uit de reeks Lanfeust van de sterren alles in zich verenigde wat er fout loopt met deze reeks (teveel personages, teveel plotwendingen, teveel technisch gezever genre "We moeten de proto-zoatische fotonreactoren beïnvloeden met magma-water-volleybal-afstandsbediening-sappen van de plantengordel Urble 728-Xyz", te weinig ruimte voor humor,...) redt deel 8 nipt de reeks. Hiermee is de cyclus afgelopen, en keert Lanfeust samen met Hebus (die potverdorie al lang niemand meer heeft opgevreten of doodgeslagen) terug naar Troy. It's about bloody time.

Mijn zus won deze op een tombola en gaf hem aan mij. In teressant is het op zijn minst wel te noemen, deze graphic novel adaptatie van een, zover ik het begrepen heb, Afrikaanse fabel. Duidelijk zwaar geïnspireerd door Afrikaanse kunst heeft hij zijn momenten, waarbij alles perfect samen valt, maar meestal heb ik het gevoel dat de tekenaar te hard probeert zijn voorbeelden te benaderen. Ik kan me vergissen. De laatste pagina's lijken ook gehaast, alsof er teveel in te weinig pagina's moet verteld worden. De cliffhanger werkt wel, ik ben benieuwd naar wat er komen gaat, doch ik ben niet overtuigd om me het tweede deel aan te schaffen.

Het bewijs dat ik twee keer moet nadenken alvorens iets te bestellen. 90 per cent van de gags die hier instaan, had ik al. Ik geloof dat ik nu, op 1 of 2 verloren gags na alles van Calvin and Hobbes (ofte Casper en Hobbes) heb. Dus ik mag gerust stoppen met ze te kopen. Ze blijven wel overeind, en wie ze nog niet kent (bestaan zo'n mensen nog?) moet daar dringend iets aan veranderen.

Bone 3 "In het oog van de storm" is exact het tegendeel van wat de titel doet vermoeden. Geen doodse kalmte hier, maar avontuur, spanning, en achtervolgingen. Een absoluut meesterwerk, dat me reikhalzend doet uitkijken naar things to come.

Aanwinsten september 2008

Gekocht op Facts, Hara Kiwi 4, door Lectrr.

Dankzij de bon in De Morgen heb ik deze nu ook in HC: Pin-up: 1. Remember Harbor
Kan en mag niet ontbreken in mijn collectie: Boerke 4, door Pieter De Poortere.
Leuke reeks: Ythaq, en dit is deel 5, De Laatste Toevlucht, waarin het allemaal nog wat ingewikkelder wordt, maar waar er andere dingen duidelijker worden. Begrijpt u? Neen? Lees het dan eens, het doet wonderen.

Gevonden in De Slegte van Brussel, beschadigd, overprijsd, vergeten in de bakken: 1984. Na een korte onderhandeling de prijs gevoelig verlaagd en meegenomen. Buiten de zéér irritante d-t fouten lekkere lectuur.
Twee eerste drukken in HC van Dick Matena voor een peulschil. Hier met die hap. Science Fiction met een hoek af, zo hebben we het graag in Chateau Lebbercherrie.

Blote wijven, daar kijken we ook graag naar, dat is waar. Kan me niet van de indruk ontdoen dat de reeks wat aan het doodbloeden is.

Pontiac Review, wat een ontdekking! Kocht zowaar tweedehands de delen 3, 4, 5 en 7. Als u de rest heeft en verkoopt, hier daar mee. Serieus fantastische tekenaar, die Peter Pontiac



En dan nog omdat er nog wat kleingeld rondslingerde in de bodem van de schuif, deel 3 van een zeer ontroerende stripreeks: Peter Pan, De Storm.

Interview met mezelven

-Zeg, Lebberken?

-Ja, Cherrieken?

-Zoudt gij de mensen niet eens vertellen over alles wat ge de laatste tijd gekocht hebt?

-Bwa...zoveel werk dat dat is...

-Jamaar Lebberken, Occy doet dat wél en als ge de verzamelaars wil blijven aanspreken...

-Ok, ok, 't is al goed:

Eerst was het "braderie" in het schone Aalst en kocht ik in de afprijsbakken van de Hermelijn dit maffe boekje, soortement kruising strips en teksten. Geen benul of het bittere ernst is of zeer droge zwarte humor, ik presenteer u : de zelfdodingsgids. (€1)

Nadien effe bij de Koeritza binnengelopen en geprofiteerd van een introductiekorting om deze twee ronduit prachtige strips te kopen van Gradimir Smudja, Het Kunstbordeel 1 en 3: (€18)

Kort nadien sleurden omstandigheden en een zeer overtuigende Mevrouw Lebber me mee naar de kust. Iedereen die me kent weet dat ik een hartsgrondige hekel heb aan dat hoopje halve steenweg daar aan de Noordzee, maar wat ontwaarde mijn lodderig oog daar: een rommelmarkt! Met strips! Wat zeg ik? Met duizenden strips!

De eerste verkoper maakte ik twee quasi onvindbare Biebels afhandig voor een niet zo heel democratisch prijsje van € 2.5 het stuk. Al was ik blij dat ik ze gekocht heb, het knaagde dat ik ze niet goedkoper te pakken kreeg.

Maar enkele stands verder stond er een wel zeer aanlokkelijk plakkaat: € 5 voor 6 strips. Hoe lang ik ook sorteerde en hersorteerde, ik geraakte niet onder de 6 strips. Dus ging ik voor de 12 strips.

Enkel en alleen omdat Rosinski hem getekend heeft: de fantastische rondvaart deel 2:

Mij volslagen onbekend, maar van een hoog grafisch niveau (en beiden zeer te pruimen), deze twee rakkers:

Ik dacht dat ik deze nooit zou vinden op een rommelmarkt!:

Er zijn schrijvers/tekenaars waar ik alles van koop, aangezien hun naam als een soortement kwaliteitslabel dient, en bij Frank Miller ben ik nog nooit bedrogen uitgekomen:

Ook Schreurs en de Kort pasen in dat rijtje, en voor u zegt: "Die Klepzeiker heb je al!" bedenk dat dit de HARD-cover versie is:

Een sympathiek eendje vervoegt de collectie en daarmee is Alfred Jodokus Kwak compleet verzameld.

Koop je dan nooit eens iets verkeerd, Lebber? Tuurlijk wel, kijk maar:

Haagse Harry, haast onleesbaar want geheel in het plat Haags geschreven. Aardig getekend, doch zwaar schatplichtig aan de Kort en Schreurs en haallt nergens hun, ahem, niveau.

De familie Freudipoes is best zwierig getekend, maar blijkbaar had de vertaler een dagje vrij en heeft men links en rechts in plaats van de pagina's in te scannen ze gewoonweg gefotokopieerd en veel te donker afgedrukt.

En nadien heb ik ook nog na veel geruzie met de Post eindelijk, "Tango van het zweet" binnen. Voor de prijs van €9. Veel zegt u? Ach, men mag zichzelf al eens verwennen.

Het grote belang van kleine aankopen

Vele kleintjes maken 1 groot, wie het kleine niet eert is het grote niet weerd, etcetera, etcetera.

Collecties ontstaan door telkens kleine beetjes toe te voegen, door minitiueus gepriel en gepeuter, door het beoefenen van geduld.

Iedereen kan een collectie kopen, weinigen kunnen er een verzamelen. Het plezier zit hem in de jacht, de zoektocht, het verlangen dat je krijgt wanneer je de lege plaats in je boekenkast ziet tussen volume twee en vier. Minder in de vangst.



Toegegeven, de kortstondige euforie bij het plaatsen van alweer een nieuw lid in de rangen van de grote stripfamilie, daarboven op de eerste verdieping van chateau Lebbercherrie, is zeer aangenaam. Lees over verzamelen ook bij deze man. Hij heeft een prachtige vrouw, een prachtig kind, een prachtig huis, een prachtige collectie. En een vlek op zijn tapijt. Doch dit compleet terzijde.

De grootste kick krijg ik toch door een koopje te slaan. Een strip te kopen voor een fractie van de prijs die ik bereid ben er voor te betalen.

Vandaar dat ik ook haast geen strips koop via 'tinternet. Het leek me te gemakkelijk, haast ook te verleidelijk. Digitaal je winkelmandje vullen om dan af te rekenen is sneller gepiept dan vijfhonderd Jommekes doorwaden om iets deftigs te vinden. Of niks te vinden. Maar deze week heb ik een nieuwe methode uitgedokterd.





Eerst een Klepzeikertje gescoord op de oude manier, zijnde door naar de winkel te gaan in De Slegte en hun kasten overhoop te gooien. Niet dat er veel orde in zit. Was er nog maar recent geweest, maar een verrassingsbezoek kan soms wonderen doen. En een strip die mij kan choqueren, daar kan ik niet aan weerstaan.

En dan het net op. Van E-bay bleef ik weg. Teveel aanbod, te weinig jacht, teveel handelaars, teveel geldwolven. Dus naar Kapaza. De tweedehandsstrips afschuimen.



Op een stormachtige donderdagnacht ontdekte ik ooit de parels van Ptiluc. Mijn leven is nooit meer hetzelfde geweest. Postapocalyptische zwaarmoedige ratten met identiteitscrisissen en zelfmoordneigingen bevolken de aarde nadat de mens hem naar de kloten geholpen heeft. Harde levens in een onvergevende omgeving vol met restanten van de menselijke beschaving. Hard. Donker. Boeiend. Dit is slechts het tweede deeltje uit de reeks dat ik kocht, en ik vermoed dat ik nooit de hele rimram tezamen zal krijgen, maar een mens mag hopen. Gekocht voor minder dan een euro.





Maar op een mooie zomerdag kocht ik het eerste deel van deze reeks en was gecharmeerd door de kinderlijke dromerigheid ervan en de verwijzingen naar Little Nemo. Toen ik dus het tweede deel voor een schijntje terugvond bij dezelfde handelaar als hierboven was de beslissing snel gemaakt.







Toen ik wat verder keek in de catacomben van Kapaza vond ik twee aanbiedingen voor dezelfde strip; een Sam buiten reeks. De ene man vroeg er € 1 voor, de andere € 7,5. Dat noem ik uitlokking. Ze is besteld, betaald en hopelijk ook verzonden. U treft mij in blijde verwachting. Deze Sam werd namelijk gemaakt in opdracht van de metaalindustrie, en is toch dat ietsiepietsie moeilijker te vinden.






In elke De Slegte en elke stripwinkel kan je het tweede deel van Sergei Wladi vinden, alsook in mijn boekenkast, maar enkel online het eerste deel: Tango van het zweet. De verkoper biedt ze tesamen aan, maar heb hem voorgesteld mij enkel het eerste deel te verkopen. De brave man heeft me beloofd me volgende week te mailen. We zullen zien.